Μια συνέντευξη με τον εαυτό μου!

Σε μια ακόμα παγκόσμια πρωτοτυπία των Ανεξάρτητων Νομικής σας παρουσιάζω με περηφάνια: Μια συνέντευξη με τον εαυτό μου!

Καλημέρα σας! Πιστεύετε στην γνώση?

Μα και βέβαια! Θεωρώ ότι ο άνθρωπος έχει τόσο το κίνητρο όσο και τη μέθοδο για να την κατακτήσει. Κίνητρο του θεωρώ την “θέληση” του ,όχι απλώς για επιβίωση αλλά για ότι ο καθένας από μας θεωρεί ευτυχία. Μέθοδο του ονομάζω την ικανότητα του να συγκρίνει και να διακρίνει ,να εντοπίζει αντιθέσεις και αντιφάσεις και σαν αποτέλεσμα να αμφισβητεί.

Επομένως πιστεύετε ότι μπορούμε να δώσουμε μια οριστική απάντηση σε ερωτήματα όπως “τι είναι καλό και κακό” ή “τι είναι η ευτυχία” ?

Δεν μπορούμε να απαντήσουμε τέτοια μεταφυσικά ερωτήματα που αφορούν την ανθρώπινη φύση γενικά πριν ερευνήσουμε το πως έχει διαμορφωθεί ο άνθρωπος στην συγκέκριμένη κοινωνία μας. Γιατί βεβαίως πιστεύω ότι ο άνθρωπος διαμορφώνεται καθοριστικά από το περιβάλλον του!

Επομένως δεν μπορούμε να δώσουμε μια απάντηση στο τι είναι το καλό λόγου χάρη ,πριν διερευνήσουμε τι θεωρεί ο άνθρωπος της εποχής μας ως καλό και για ποιους λόγους.

Για ποιους λόγους δηλαδή μπορεί να θεωρεί ένας άνθρωπος κάτι ως “καλό”?

Οι ηθικές (και όχι μόνο) πεποιθήσεις μας διαμορφώνονται με δύο τρόπους: Καταρχάς από τους Ιδεολογικούς Μηχανισμούς του Κράτους ,τα ΜΜΕ ,την οικογένεια ,το εκπαιδευτικό σύστημα και κατά δεύτερον από τις υλικές συνθήκες της παραγωγής. Ως αποτέλεσμα λόγου χάρη του ανταγωνισμού για μια θέση εργασίας γεννάται το ιδεολόγημα της αξιοκρατίας ,η ιδέα δηλαδή ότι ορισμένοι άνθρωποι άξιζουν περισσότερο απ' ότι οι άλλοι.

Και πού ξέρω ότι αυτά που λέτε εσείς είναι η αλήθεια και όχι το απότοκο της προπαγάνδας των ΙΜΚ ή ακόμα χειρότερα της νοσηρής σας φαντασίας?

Δεν το ξέρετε ,αλλά μπορείτε να κάνετε το εξής. Μελετήστε τους κανόνες τις κοινωνίας σας ,αυτούς άλλους κοινωνιών και την ιστορία και αξιοποιήστε τα εργαλεία της σύγκρισης και της αμφισβήτησης! Γιατί το σύνταγμα προβλέπει την ισότητα των φύλων? Επειδή αυτό είναι Το Σωστό ή επειδή έτσι διευρύνεται η αγορά εργασίας? Γιατί υπάρχουν κατασταλτικοί μηχανισμοί όπως η αστυνομία και τα δικαστήρια? Για να μας προστατεύουν από τους εγκληματίες ή για να προστατεύουν το κυρίαρχο σύστημα από την αλλαγή?

Στην αρχή δεν θα είναι φυσικά δυνατό να επιλέξετε μια από τις πολλές ευλογοφανείς απαντήσεις ,αλλά τελικά ,θεωρώ, θα καταλήξετε στο ότι μια είναι η λύση που απαντά με την μεγαλύτερη δυνατή συνέπεια στα πώς και στα γιατί: Η θεώρηση των παραγωγικών σχέσεων ως βάσης που καθορίζει σε ουσιαστικό βαθμό την μορφή της εκάστοτε κοινωνίας!

Αν είναι έτσι τότε γιατί δεν είναι όλες οι “καπιταλιστικές” κοινωνίες ίδιες ή έστω παρόμοιες?

Επειδή η βάση μπορεί βάση των μοναδικών ιστορικών συνθηκών να συμβαδίσει με διάφορες μορφές. Ο καπιταλισμός λόγου χάρη συμβαδίζει και με την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία και με την δικτατορία!

Χμμ... Αν όμως έχετε δίκιο προκύπτει έυλογα το ερώτημα: πώς θα αλλάξουν οι σχέσεις παραγωγής εφόσον αυτοί που θα μπορούσαν να τις αλλάξουν δεν έχουν ιδεολογή “ανεξαρτησία”?

Κατά πρώτον είναι φανερό ότι το σύστημα δεν λειτουργεί τέλεια! Έχει εγγενείς αντιφάσεις που δημιουργούν κρίσεις ,αντιθέσεις και αντιδράσεις και οι οποίες στο κατάλληλο ιστορικό περιβάλον μπορούν να οδηγήσουν σε επανάσταση. Για να δώσω ένα μπακαλίστικο παράδειγμα ,μπορεί η ανεργία της τάξης του 20% να κάνεις τους εγαζόμενους ακόμα πιο πειθήνιους και εργατικούς αλλά μια ανεργία της τάξης του 40% να τους εξοργίσει και να τους οδηγήσει στην ένοπλη επανάσταση.

Κατά δεύτερον επειδή η ιδεολογία προϋποθέτει επικοινωνία και επειδή η επικοινωνία είναι εξ ορισμού αμφίδρομη είναι δυνατόν οι ΙΜΚ να αξιοποιηθούν ως έναν βαθμό για την διάδοση μιας επαναστατικής ιδεολογίας. Για παράδειγμα το πανεπιστήμιο στην Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει οδηγός του πολιτικού αγώνα και παράγοντας ριζοσπαστικοποίησης συνειδήσεων.

Λέτε δηλαδή ότι η επανάσταση θα έρθει με τα λόγια?

Όχι ,κύριε μου! Μου φαίνεται δεν με προσέχετε! Αυτό που λέω είναι ότι το αν θα υλοποιηθεί η δυαντότητα για επανάσταση ή όχι εξαρτάται από ένα πλήθος διαφορετικών παραγόντων. Ε ,λοιπόν κάποιους από αυτούς τους παράγοντες μπορούμε να τους επηρεάσουμε μέσω των ΙΜΚ ,διευκολύνοντας την επανάσταση ,η οποία οφείλω να τονίσω ίσως και να μην έρθει ποτέ αν δεν κάνουμε και εμείς τις κινήσεις μας!

Άρα το πανεπιστήμιο πρέπει μας λέτε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο?

Ναι ,λέμε άνθρωπε μου! Και όχι μόνο τώρα ,αλλά και αφού με το καλό έρθει η επανάσταση προκειμένου η όποια επαναστατική εξουσία να μην προλάβει να μετατραπεί σε μια κρατικοδίαιτη ελίτ. Και για να κλείσω και να μην σας δώσω την ευκαιρία να γίνετε ακόμα περισσότερο κουραστικός όσο επενδύουμε στην αμφισβήτηση των καπιταλιστικών αξιών (όπως ο ανταγωνισμός  για χάρη του κέρδους ,των ψήφων ,της δόξας ,των εντυπώσεων) τόσο θα κάνουμε ένα μικρό βηματάκι προς την επανάσταση.

Καλημέρα σας!

Άμεση δημοκρατία..

Α. Ο δήμος ως βασική διοικητική ομάδα. Τα όργανα διοίκησής του.

Κύτταρο και βασική μονάδα διοίκησης του κράτους θα είναι ο δήμος ,μια κοινότητα που θα αποτελείται από 10.000 πολίτες με δικαίωμα ψήφου. Όργανα διοίκησης του δήμου θα είναι το δημοτικό συμβούλιο και η Δημοτική Συνέλευση. Κέντρο της διοίκησης θα είναι το δημαρχείο ,το οποίο ως κτήριο θα πρέπει όπως θα φανεί παρακάτω να έχει συγκεκριμένες προδιαγραφές.

1. Το δημοτικό συμβούλιο               

Το δημοτικό συμβούλιο και ο δήμαρχος ,ο οποίος θα προΐσταται του δημοτικού συμβουλίου θα αναδεικνύονται με την συνήθη για την ελληνική πραγματικότητα διαδικασία ,με εκλογές δηλαδή που θα λαμβάνουν χώρα κάθε τέσσερα χρόνια. Οποιοσδήποτε έχει δικαίωμα ψήφου θα έχει και δικαίωμα εκλογής στο δημοτικό συμβούλιο αλλά και στην θέση του δημάρχου.

Βασική ευθύνη του δημάρχου θα είναι η καλύτερη δυνατή διαχείριση των δημοτικών κονδυλίων και η επίτευξη των στόχων που έχει θέσει στο προεκλογικό του πρόγραμμα.

Κατά τη διάρκεια της θητείας του ο δήμαρχος θα ελέγχεται από την Δημοτική Συνέλευση με τρόπο που θα αναλυθεί παρακάτω. Χρήσιμο είναι πάντως να αναφερθούν σε αυτό το σημείο δυο καινοτομίες του θεσμού.

Η πρώτη θα είναι η δυνατότητα καθαίρεσης του δημάρχου ή (και) μελών του δημοτικού συμβουλίου εάν το αποφασίσει με αυξημένη απαρτία και  πλειοψηφία η Δημοτική Συνέλευση.

Η δεύτερη και πολύ σημαντικότερη θα είναι ότι μετά το πέρα της τετραετίας ,οι εκλογείς δεν θα καλούνται μονάχα να αναδείξουν το νέο δημοτικό συμβούλιο αλλά και να αξιολογήσουν το απερχόμενο. Και ενώ για τους μεν δημοτικούς συμβούλους η αξιολόγηση θα αφορά το κατά πόσο η δράση τους συμβάδισε με το σύνταγμα ,τους νόμους και τους θεσμούς για τον δήμαρχο θα αποφασίζεται το κατά πόσο είναι ικανός να ανέλθει σε ανώτερα κρατικά αξιώματα.

Φυσικά ο δήμαρχος θα είναι ελεύθερος όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα της αξιολόγησης να διεκδικήσει την επανεκλογή του. Όμως μονάχα αν λάβει θετική ψήφο θα έχει το δικαίωμα να διεκδικήσει ανώτερη διοικητική θέση ,με τους τρόπους που θα φανούν παρακάτω.

Ο θεσμός αυτός (η συνταγματική πρόβλεψη της θητείας ως δημάρχου για όλους τους ανώτατους κρατικούς λειτουργούς.) θα έχει ως στόχο την ανάδειξη νέων και ικανών προσώπων για την στελέχωση του κρατικού μηχανισμού και θα έχει πολλαπλά οφέλη.

1ον. Η διοίκηση των δήμων δε θα ανατίθεται σε γηραιούς και αποτυχημένους πολιτικούς ,όπως συχνά γίνεται στην σύγχρονη Ελλάδα αλλά σε ανθρώπους με όρεξη να αποδείξουν τις ικανότητες τους σε ένα σώμα εκλογέων ,που θα τους αξιολογεί συνεχώς

2ον. Τον κρατικό μηχανισμό θα στελεχώνουν άνθρωποι με σημαντική πείρα στην διαχείριση πρακτικών ζητημάτων.

3ον. Θα είναι αδύνατο στον οποιοδήποτε να χρησιμοποιήσει απλώς τη φήμη ,την ρητορική του δεινότητα ,τις μεγάλες του υποσχέσεις ή και τις διασυνδέσεις του προκειμένου να αναλάβει κάποιο σημαντικό διοικητικό αξίωμα. Η Δημοτική Συνέλευση θα είναι ένας αμείλικτος κριτής που θα έχει και τον χρόνο και την ικανότητα να αξιολογήσει τους φερέλπιδες πολιτικούς.

2. Η Δημοτική Συνέλευση

Η Δημοτική Συνέλευση είναι ένα αμεσοδημοκρατικό διοικητικό όργανο ,που συγκροτείται από όλους τους δημότες με δικαίωμα ψήφου. Οι αρμοδιότητες της δεν περιορίζονται σε τοπικό επίπεδο ,αλλά αντίθετες θα είναι τέτοιες ,ώστε να εξασφαλίζουν την ανόθευτη έκφραση της λαϊκής βούλησης στον σχεδιασμό της εθνικής κεντρικής πολιτικής. Οι αποφάσεις της θα λαμβάνονται σε τακτικές εβδομαδιαίες συνελεύσεις και σε έκτακτες σε περίπτωση "εθνικού κινδύνου"

Τοπικές αρμοδιότητες

α) εκλέγει κάθε τέσσερα χρόνια τον δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο.

β) μελετά και αξιολογεί τα πορίσματα των ελεγκτικών επιτροπών (αναλυτικά παρακάτω) Με βάση αυτά μπορεί με αυξημένη απαρτία και πλειοψηφία να αποφασίσει είτε την καθαίρεση του δημάρχου ή και μελών του δημοτικού συμβουλίου είτε την παραπομπή τους στην δικαιοσύνη για τη διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών.

γ) μπορεί να θέσει προσωρινό βέτο σε κάθε απόφαση του δημοτικού συμβουλίου με απλή πλειοψηφία και οριστικό βέτο με αυξημένη πλειοψηφία και απαρτία

δ) Στο τέλος της θητείας του κρίνει τον δήμαρχο ,όπως εξηγήθηκε παραπάνω αλλά και το δημοτικό συμβούλιο.

Εθνικές αρμοδιότητες

α) Μελετά και επεξεργάζεται έχοντας τον τελευταίο λόγο κάθε υπουργική απόφαση ,που αφορά άμεσα τον συγκεκριμένο δήμο (λχ. τοποθεσία ανέγερσης δημοτικού σχολείου) Εξαιρούνται ζητήματα εθνικής ασφάλειας ή μείζονος σημασίας για τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας (λχ δεν μπορεί να εμποδίσει την ανέγερση μιας παραγωγικής μονάδας αν δεν υπάρχει ρεαλιστικά εναλλακτική λύση για να εξυπηρετηθεί ο ίδιος σκοπός)

β) Όλα τα μέλη της συνέλευσης ενημερώνονται ηλεκτρονικά για κάθε ενέργεια της διοίκησης ,ακόμα και αν δεν αφορά άμεσα τον συγκεκριμένο δήμο. Οι ελεγκτικές επιτροπές της εκκλησίας του δήμου ξεχωρίζουν τα ζητήματα μείζονος σημασίας και τα επεξηγούν αν χρειάζεται στα μέλη της εκκλησίας του δήμου.

Οι τελευταίοι έχουν το δικαίωμα να θέσουν ερωτήσεις και επερωτήσεις (με αυξημένη απαρτία και πλειοψηφία) στη διοίκηση. Εφόσον μάλιστα υποψιάζονται ,ότι κάποια διοικητικά όργανα μπορεί να έδρασαν με τρόπο παράνομο ,έχουν το δικαίωμα να παραπέμψουν την απόφαση στη δικαιοσύνη.

γ) Για της αποφάσεις των υπουργείων που δεν σχετίζονται με τον κεντρικό σχεδιασμό ή την κεντρική ασφάλεια θα έχει δικαίωμα να θέσει βέτο. Αν η απόφαση έχει ληφθεί με απλή πλειοψηφία από το εκάστοτε υπουργείο αρκεί μια Δημοτική Συνέλευση με αυξημένη πλειοψηφία και απαρτία να αποφασίσει για το προσωρινό βέτο. Για το οριστικό βέτο θα απαιτείται συναίνεση μέσω απλής πλειοψηφίας και από την πλειοψηφία των υπολοίπων εκκλησιών.

Αν αντίθετα η απόφαση του υπουργείου έχει ληφθεί με αυξημένη πλειοψηφία ,απαιτείται να κινηθεί η διαδικασία για δημοψήφισμα.

δ) Μπορεί με αυξημένη απαρτία και πλειοψηφία να κινήσει της διαδικασίες είτε για την πρόταση ενός νόμου είτε για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Αφού οι διαδικασίες για την πρόταση νόμου ή το δημοψήφισμα κινηθούν ενημερώνονται οι εκκλησίες του δήμου ανά την επικράτεια και απατείται η συγκέντρωση ενός συγκεκριμένου αριθμού υπογραφών ,από μέλη εκκλησιών του δήμου πλην εκείνης που κίνησε τις διαδικασίες. Για μια πρόταση νόμου χρειάζεται να υπογράψει το 2% των πολιτών με δικαίωμα ψήφου  ,για να διεξαχθεί δημοψήφισμα επί ενός νομοσχεδίου 5% και για να διεξαχθεί δημοψήφισμα με ανοιχτό ,στο πλαίσιο του συντάγματος, θέμα το 15%!

Προσωπικό και θεσμοί

Η Δημοτική Συνέλευση θα διαθέτει ένα πάγιο προσωπικό ,προκειμένου να διευκολύνεται στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων της και στην εξάσκηση των δικαιωμάτων της.

Καταρχάς λοιπόν θα διαθέτει γραμματείς οι οποίοι θα είναι υπεύθυνοι για την διατήρηση των πρακτικών της εκκλησίας και για την δυνατότητα προσπέλασης αυτών μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Ακόμα η εκκλησία θα διαθέτει ελεγκτικές επιτροπές ,τοπικής και εθνικής εμβέλειας.

Οι επιτροπές θα αποτελούνται από ένα πάγιο προσωπικό με οικονομικές και νομικές γνώσεις ,ενώ οποιοσδήποτε πολίτης θα μπορεί να συμμετέχει εθελοντικά σε αυτές.

Οι τοπικές επιτροπές θα ελέγχουν κυρίως την αξιοποίηση των δημοτικών κονδυλίων ενώ οι εθνικές θα παρακολουθούν και θα ενημερώνουν τους εκλογείς για τις πράξεις της κεντρικής διοίκησης.

Εκτός από τα πορίσματα των επιτροπών και τα νομοσχέδια με τοπικό χαρακτήρα το κάθε μέλος της συνέλευσης θα έχει δικαίωμα κατά τη διάρκεια της εβδομάδας να θέτει επί τάπητος οποιοδήποτε θέμα για συζήτηση (για παράδειγμα μια πρόταση για δημοψήφισμα) Οι προτάσεις αυτές θα αναγράφονται στους χώρους του δημαρχείου και τα μέλη της εκκλησίας θα ενημερώνονται για αυτές ηλεκτρονικά ,αφού έχει προηγηθεί η κατά θέμα ταξινόμησή τους.

Υπέρ ή εναντίον αυτών των προτάσεων για συζήτηση θα μπορεί να ψηφίζει το κάθε μέλος της συνέλευσης με την επίδειξη της ταυτότητας του στο δημαρχείο και όσες προτάσεις θα συγκεντρώνουν τις περισσότερες ψήφους θα αποκτούν προτεραιότητα στη συζήτηση.

Η συζήτηση θα συντονίζεται από ένα τριμελές προεδρείο που θα αναδεικνύεται με κλήρωση ανάμεσα στους παρόντες.

Το δημαρχείο

Το "δημαρχείο" καθώς θα είναι το κέντρο της ζωής των δημοτών είναι απαραίτητο να βρίσκεται κοντά σε άλλα σημαντικά κτήρια ,όπως τα σχολεία της κοινότητας και να περιβάλλεται από χώρους πρασίνου ,ώστε οι πολίτες να έχουν ήδη από παιδική ηλικία αποκτήσει μια οργανική σχέση με αυτό. Θα αποτελείται από ένα κλειστό αμφιθέατρο σχεδιασμένο για να φιλοξενεί περίπου 13.000 άτομα και που φυσικά θα διαθέτει κάθε απαραίτητο τεχνολογικό εξοπλισμό.Ακόμα θα διαθέτει τους απαραίτητους χώρους για τον δήμαρχο με το δημοτικό συμβούλιο και για τις ελεγκτικές επιτροπές της εκκλησίας. Στο δημαρχείο διεξάγονται οι εκλογές αλλά και τα δημοψηφίσματα.

Τέλος ας σημειωθεί ότι παρότι θα αξιοποιεί την τεχνολογία προκειμένου τα πρακτικά των συνελεύσεων της εκκλησίας του δήμου λόγου χάρη να είναι άμεσα προσβάσιμα σε όλα τα μέλη της δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να επιτραπεί σε αυτή να υποκαταστήσει την συλλογική δράση.

 

Β. Εργατικές συνελεύσεις

Στις μεγάλες παραγωγικές μονάδες θα λαμβάνουν χώρα αμεσοδημοκρατικές συνεδριάσεις ,στις οποίες οι εργαζόμενοι θα συζητούν αφενός για τις συνθήκες εργασίας τους και αφετέρου για την (διαχείριση) της παραγωγικής τους μονάδας. Οι συνελεύσεις αυτές θα εκλέγουν ανακλητούς εκπροσώπους οι οποίοι θα έχουν τον πρώτο λόγο σε "εσωτερικά" θέματα και δικαίωμα δημόσιων τοποθετήσεων για θέματα κεντρικού σχεδιασμού ,με τις οποίες θα απευθύνονται βέβαια στις εκκλησίες του δήμου και στο εκλογικό σώμα

Αντίθετα για όσους δεν εργάζονται σε μεγάλες παραγωγικές μονάδες θα υπάρχουν οι κλαδικές - επαγγελματικές συνελεύσεις που θα λαμβάνουν χώρα με την βοήθεια την βοήθεια της τεχνολογίας ,αφού τα μέλη τους προφανώς θα είναι διασκορπισμένα σε όλη την επικράτεια.

Για αυτό τον λόγο άλλωστε οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες θα αντικατασταθούν από την ανταλλαγή προτάσεων και σχεδίων ηλεκτρονικά και για την εκλογή αντιπροσώπων ανά εξάμηνο με σκοπό να εκφράσουν αυτές τις προτάσεις στην κεντρική εξουσία αλλά και στο εκλογικό σώμα.

Γ. Κεντρική διοίκηση

Όπως προαναφέρθηκε δικαίωμα κατάληψης ανώτερων κρατικών αξιωμάτων θα έχουν μόνο πολίτες που διετέλεσαν δήμαρχοι και κρίθηκαν ως επιτυχημένοι από την Δημοτική Συνέλευση. Η πρόσληψη δε και η εξέλιξη των προσώπων αυτών θα γίνεται βάση αντικειμενικών κριτηρίων ,που θα περιλαμβάνονται σε νόμο ,ο οποίος θα επικυρωθεί με δημοψήφισμα και θα μπορεί να τροποποιηθεί μονάχα με νεότερο τέτοιο.

Υπουργεία κεντρικού σχεδιασμού και εθνικής ασφάλειας

Με ετήσιες εκλογές θα αναδεικνύονται οι υπουργοί οικονομίας ,ενέργειας ,τεχνολογίας ,στρατιωτικών και εξωτερικής πολιτικής. Τα πρόσωπα αυτά για να εκλεγούν θα πρέπει να έχουν καταθέσει από κοινού ένα αναλυτικό σχέδιο δράσης για τους παραπάνω τομείς ,το οποίο θα έχει κατατεθεί προς εξέταση στις δημοτικές συνελεύσεις ένα τουλάχιστον μήνα πριν τις εκλογές.

Στο σχέδιο αυτό θα περιλαμβάνονται η μεταξύ τους ιεραρχία ,ο τρόπος λήψης αποφάσεων σε περίπτωση μεταξύ τους διαφωνίας αλλά και οι αναπληρωτές.

Τα πρόσωπα αυτά ,που θα αποτελούν επί της ουσία την κεντρική κυβέρνηση, ενώ θα ακούν την εξουσία στα υπουργεία τους με σκοπό να πραγματώσουν τους στόχους του προγράμματός τους ,δεν θα έχουν δικαίωμα να αλλάζουν την υπαλληλική σύνθεση τους ,ούτε και το προσωπικό των επιτροπών ,που θα επιτελούν συμβουλευτικό και επιβοηθητικό ρόλο (πχ επιτροπή ελέγχου συνταγματικότητας ,επιτροπή προστασίας προσωπικών δεδομένων και ούτω καθ εξής)

Λοιπά υπουργεία

Στα υπόλοιπα υπουργεία δεν θα υπάρχει πολιτικός επικεφαλής αλλά ένα διοικητικό συμβούλιο που θα λαμβάνει τις αποφάσεις τους από κοινού με την Δημοτική Συνέλευση.

Τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων ,που θα αναδεικνύονται σύμφωνα με τα νόμιμα (και επικυρωμένα με δημοψήφισμα κριτήρια) και τα οποία θα ανανεώνονται τακτικά θα προτείνουν ατομικά ή σε ομάδες σχέδια δράσης τα οποία θα ψηφίζονται από όλο το διοικητικό συμβούλιο. Εφόσον το σχέδιο δράσης επικυρωθεί με αυξημένη πλειοψηφία ,τότε ναι μεν οι εκκλησίες του δήμου θα λάβουν πλήρη γνώση ,αλλά θα έχουν δικαίωμα αναπομπής του μονάχα με την κίνηση διαδικασίας για δημοψήφισμα. Αν αντίθετα το σχέδιο επικυρωθεί με οριακή πλειοψηφία ,τότε οι εκκλησίες του δήμου θα μπορούν να το καταψηφίσουν ακόμα και με απλή πλειοψηφία.

Γιατί θα συμβαίνει αυτό? Ας πάρουμε για παράδειγμα το ζήτημα της παιδείας. Σε αυτή το βασικό πολιτικό ζήτημα είναι εάν θα παρέχεται δωρεάν ή όχι. Εφόσον όμως με την έλευση του σοσιαλισμού το θέμα αυτό έχει λυθεί μια και καλή παραμένουν κυρίως πρακτικά ζητήματα ,τα οποία δεν θα πρέπει να εξεταστούν ιδεολογικά αλλά ανάλογα με τις συνθήκες της κάθε εποχής (λχ η χρήση της τεχνολογίας στην εκπαιδευτική διαδικασία ή η αντικατάσταση ενός βιβλίου από ένα νέο) Αντίστοιχα και το υπουργείο περιβάλλοντος ,εφόσον θα έχει διασφαλιστεί ότι το φυσικό περιβάλλον δεν θα θυσιάζεται στον βωμό του κέρδους θα πρέπει να λάβει κυρίως αποφάσεις ,που μονάχα στην πράξη θα μπορέσουν να κριθούν ως αποτελεσματικές ή μη.

Για παράδειγμα μια σειρά μέτρων με σκοπό να αυξηθεί το ποσοστό των απορριμάτων που ανακυκλώνονται μπορεί να πετύχει ή να αποτύχει ανάλογα με την νοοτροπία των κατοίκων ,τον βαθμό περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης τους και άλλους παράγοντες και δεν υπάρχει τρόπος ανάμεσα σε δυο τεκμηριωμένες λύσεις να είμαστε σίγουροι για την καλύτερη εκ των προτέρων.

Αντίθετα στην οικονομία υπάρχουν συγκεκριμένα μέτρα που οδηγούν προς την κοινωνική ισότητα και άλλα που μπορεί να την υπονομεύσουν. Επομένως ο λαός ,που σε περίπτωση λανθασμένης πολιτικής θα υποστεί και όλες τις συνέπειες πρέπει να είναι ο υπέρτατος κριτής σε τέτοια ζητήματα μέσω ετήσιων εκλογών

Επιτροπές

Για την εύρυθμη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού θα λειτουργεί μια σειρά επιτροπών ,των οποίων τα μέλη θα ορίζονται με τα νόμιμα κριτήρια και θα ανανεώνονται τακτικά.

Άλλες από τις επιτροπές αυτές θα έχουν βοηθητικό και άλλες ελεγκτικό ρόλο.

Οι βοηθητικές επιτροπές θα δρουν κατόπιν εντολής της κεντρικής κυβέρνησης και θα συνδράμουν στην σύνταξη νομοσχεδίων ,στον υπολογισμό του κόστους ενός έργου και γενικότερα στην παροχή στοιχείων και συμβουλών.

Οι ελεγκτικές επιτροπές θα συντάσσουν πορίσματα τα οποία θα απευθύνονται στις εκκλησίες του δήμου. Θα μεριμνούν για την εύρυθμη λειτουργία του πολιτεύματος ελέγχοντας εάν παραβιάζονται τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών ,εάν ένας νόμος ή μια διοικητική ενέργεια είναι αντισυνταγματική και ούτω καθ εξής.

Η σημαντικότερη ελεγκτική επιτροπή ,θα αποτελείται από πεπειραμένους δικαστικούς και ορκωτούς λογιστές. Αρμοδιότητα της θα είναι να διερευνά το πόθεν έσχες των όσων κατείχαν ή κατέχουν ανώτερες διοικητικές θέσεις.

Πολιτικοί και διοικητικοί υπάλληλοι ,οι οποίοι θα κρίνονται ως ύποπτοι για διασπάθιση δημόσιου χρήματος ή δωροδοκία θα παραπέμπονται στην τακτική δικαιοσύνη

Δικαστική εξουσία

Σε δικαστικούς θα απαγορεύεται η συμμετοχή σε διοικητικές θέσεις. Η οικονομική τους κατάσταση θα ελέγχεται τακτικά ,ώστε να εξασφαλιστεί η πλήρης ανεξαρτησία τους.

Νομοθετική Εξουσία.

Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την διοίκηση του εκάστοτε υπουργείου ,την κεντρική κυβέρνηση και τον λαό.

Α. Συνταγματικές τροποποιήσεις

Συνταγματικές τροποποιήσεις θα μπορεί να προτείνει η κεντρική κυβέρνηση. Για να επικυρωθούν θα απαιτείται δημοψήφισμα.

Β. Ποινικοί νόμοι

Η ποινικοποίηση μια συμπεριφοράς ή η αυστηροποίηση μιας ποινής θα απαιτεί δημοψήφισμα.

Ζόμπι επιτίθενται στην νομική. Ξανά!

“Ο οπορτουνισμός είναι κακός ,ο αριστερισμός το ίδιο και ο ρεβιζιονισμός αληθινή καταστροφή. Τα ζόμπι όμως είναι χειρότερα”

Κώστας ,ο “σοφός”

Το 2020 μετά το μνημόνιο 69 οι μισθοί των αστυνομικών υπαλλήλων είχαν μειωθεί τόσο πολύ ,ώστε  σχεδόν κανένας δεν διακινδύνευε τη ζωή του για να επιβάλλει την τάξη σε μια κοινωνία που έμοιαζε με ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Έτσι ύστερα από πρόταση του υπουργού αγάπης και περιποίησης του πολίτη χορηγήθηκε σε εθελοντές μια πρωτότυπη ουσία του αμερικάνικου στρατού που υποτίθεται ότι θα έδινε στους αστυνομικούς υπερδυνάμεις και ενεργητικότητα. Στην πράξη όμως αποδείχτηκε ότι τους μετέτρεπε σε άβουλους ζωντανούς-νεκρούς ,που μονάχα η ακόρεστη δίψα για αίμα τους κινούσε.

Όταν διαπιστώθηκε αυτό θα περίμενε κανείς οι αστυνομικοί-ζόμπι να “αποσυρθούν” ,γιατί δεν γινόταν πια να επανέλθουν στην φυσιολογική τους κατάσταση, και οι υπεύθυνοι του πειράματος να καταδικαστούν. Συνέβη όμως ακριβώς το αντίθετο! Και αυτό γιατί γρήγορα όλοι κατάλαβαν ότι οι αστυνομικοί-ζόμπι είχαν κάποια πολύ σημαντικά επαγγελματικά προσόντα: Σκοτώνονταν δύσκολα ,δεν ζητούσαν αύξηση και μπορούσαν να ελεγχθούν σχετικά εύκολα με ένα μεταλλικό κολάρο που προκαλούσε ηλεκτροσόκ

Το κακό βέβαια ήταν ότι δεν είχαν την ευφυΐα για να ερευνήσουν λόγου χάρη ,να ανακρίνουν ή ακόμα και να κάνουν μια απλή σύλληψη ,αλλά από την άλλη μπορούσες απλά να τους ξαμολήσεις απέναντι σε ένα πλήθος από ταραξίες και θα έκαναν καλά τη δουλειά τους. Μπορούσες μάλιστα να βιντεοσκοπείς την δράση τους ,να την προβάλλεις στην κρατική τηλεόραση και να αλλάξεις τις μοκέτες του εξοχικού σου με τα έσοδα από τις διαφημίσεις. Πειρασμός....

Εν τω μεταξύ ,στην υπό κατάληψη τελούσα νομική σχολή

“Μα δεν στο εξηγώ καλά? Το να βάλεις τους φοιτητές να φτιάξουν τοστ για τους αστέγους της περιοχής είναι ανθρωπισμός ,όχι πολιτικός ακτιβισμός!” Καλό παιδί ο Ιάσονας ,αλλά όλο αντιρρήσεις!

“Αν όμως φτιάχναμε τοστ μόνο για τους παράνομους μετανάστες? Δεν θα δίναμε ένα πλήγμα στην αστική νομιμότητα” πρότεινα ειρωνικά

“Και πώς θα τους βρίσκαμε ,θα τους ζητάγαμε χαρτιά?” Fair point...

“Αν... Αν όμως ληστεύαμε ένα σούπερ μάρκετ και έπειτα ταΐζαμε τους αστέγους?” ρώτησα επανερχόμενος στην αρχική μου πρόταση.

“Ε αυτό... μάλιστα!”

Φυσικά κανένα σούπερ μάρκετ δεν θα ληστεύαμε και καμιά αστική νομιμότητα δεν θα απειλούσαμε. Βλακείες λέγαμε ,να περάσει η ώρα γιατί είχε βραδιάσει ,αλλά η ώρα της ψηφοφορίας στην γενική συνέλευση δεν έλεγε να έρθει.

Παρότι όμως ταλαιπωρημένος δεν είχα γενικά παράπονο. Φυσούσε ένα απαλό ,δροσερό αεράκι ,η σελήνη ασημοβολούσε καθησυχαστικά ,και ένα αηδόνι κουρνιασμένο στην καγκελόπορτα κελαηδούσε. Τι σπάνιο και εκλεκτό θέαμα αλήθεια... Ώσπου ένα ζόμπι σκαρφάλωσε πάνω της και το έκανε μια χαψιά!

Βλέποντας το τερατόμορφο αυτό πλάσμα να προσγειώνεται στο προαύλιο ,λίγο μόλις μέτρα μακριά μου ,με κυρίευσε ένας τρόμος που με έκανε να μην μπορώ να κουνηθώ από τη θέση μου ούτε να  σηκωθώ για να σώσω τη ζωή μου.

Είχα δει μπατσο-ζόμπι στην τηλεόραση ,αλλά ούτε στους χειρότερους εφιάλτες μου δεν είχα φανταστεί ότι θα έβλεπα και από κοντά. Νόμιζα ότι τα είχαν μονάχα για να φυλάνε τα σύνορα ή για να προστατεύουν την βουλή στις πορείες. Να που όμως ένα από αυτά βρισκόταν μπροστά μου φορώντας μια τσαλακωμένη και ματωμένη στολή της αστυνομίας...

Αφού ολοκλήρωσε το φρικτό του γεύμα σήκωσε τα μάτια του και μας κοίταξε εξεταστικά ,σαν να προσπαθούσε να διαλέξει το επόμενο του θήραμα. Το κοίταξα και γω ανίκανος να ξεκολλήσω τα μάτια μου από την φρικτή μορφή του.

Πρέπει να ήταν ένας άντρας γύρω στα πενήντα πριν γίνει έτσι. Ήταν δύσκολο να πεις γιατί πλέον ήταν άτριχος ,το δέρμα του είχε ένα άρρωστο γκρίζο χρώμα και ήταν γεμάτο πληγές που φαίνονταν να σαπίζουν. Κυρίως όμως το βλέμμα μου έπεσε στο πρόσωπο του. Στα κατακόκκινα ανέκφραστα μάτια του και στο στόμα του ,που ήταν μισάνοιχτο και αποκάλυπτε δυο σειρές μακριά και σουβλερά δόντια αρπαχτικού.

Ξαφνικά και ενώ όλοι το κοιτούσαμε αποσβολωμένοι κινήθηκε σαν να σκόπευε να μας ορμήσει ,την ίδια όμως στιγμή έπεσε στα γόνατα σφαδάζοντας σαν να το είχε χτυπήσει κάποιος κεραυνός και έβγαλε μια κραυγή πόνου ,που ποτέ δεν θα πίστευες ότι είχε βγει από ανθρώπινο λαρύγγι. Πρέπει να ήταν το περιλαίμιο που φορούσε και προσπαθούσε μάταια να βγάλει μέσα στους σπασμούς του. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα ευτυχώς λιποθύμησε και το βούλωσε!

Όσοι ήμασταν στο προαύλιο ,καμιά πενηνταριά άτομα δηλαδή ,μείναμε να κοιταζόμαστε με τρόμο ,αναζητώντας απαντήσεις αλλά ανίκανοι να εκφράσουμε με λέξεις αυτά που νιώθαμε.

Απαντήσεις όμως επρόκειτο να πάρουμε σύντομα ,αν και ήταν του είδους που θα προτιμούσαμε να μην τις είχαμε ακούσει ποτέ.

Εμφανίστηκε δηλαδή πάνω από τη σχολή το ελικόπτερο του ΣΚΑΙ ,που λειτουργούσε και ως γραφείο τύπου της κυβέρνησης, πετώντας από πάνω μας σε χαμηλό ύψος και παρά τον εκκωφαντικό θόρυβο ακούστηκε από ένα πολύ ισχυρό μεγάφωνο το εξής μήνυμα:

«Φοιτητές της Νομικής ,κατηγορείστε για κατάληψη δημοσίου χώρου η οποία σύμφωνα με το αναθεωρημένο άρθρο 2 παράγραφος 5 του νόμου 345/2020 επιφέρει την ποινή του θανάτου. Περιμετρικά του κτιρίου βρίσκονται ελεύθεροι σκοπευτές και σε λίγα λεπτά θα αρχίσει η επίσημη επέμβαση της αστυνομίας. Σας συνιστώ να παραδοθείτε αν και δεν θα βοηθήσει. Καλή σας μέρα και το Σάββατο όλοι στην αναδάσωση!»

Μετά από αυτό το ελικόπτερο πήρε ύψος μέχρι που εξαφανίστηκε από το οπτικό μας πεδίο αφήνοντας μας σε μια βαριά σιωπή καθώς προσπαθούσαμε να συνειδητοποιήσουμε τι είχαμε μόλις ακούσει. Ο νόμος για τις καταλήψεις είχε πράγματι αναθεωρηθεί ,όλοι το ξέραμε ,αλλά είχαμε αποφασίσει να τον αψηφήσουμε. Και μου το είχε πει η μητέρα μου να προσέχω!

Δεν μπορούν να μας το κάνουν αυτό ,σκεφτόμασταν άλλοι μεγαλόφωνο και άλλοι σιωπηλά. Να όμως που μπορούσαν!

«Τι κάνουμε?» ρώτησε τελικά κάποιος

«Τρέχουμε ,πριν συνέλθει αυτό το πράγμα!» απάντησε κάποιος άλλον δείχνοντας προς το πεσμένο ζόμπι. Η εμφάνιση του ελικοπτέρου μας είχε κάνει να το ξεχάσουμε. Λογικό ήταν ,αλλά προς τα που να τρέξουμε?

Φαίνεται όμως ,ότι μια κοπέλα είχε ήδη πάρα την απόφαση της γιατί έτρεχε προς την μισάνοιχτη καγκελόπορτα. «Μα οι ελεύθεροι σκοπευτές?» της φωνάξαμε

«Παραμύθια ειν…» δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την φράση της γιατί μια σφαίρα καρφώθηκε στον λαιμό της κάνοντας την να σωριαστεί σε μια λίμνη αίματος . Αυτή τη φορά δεν ακολούθησε σιωπή ,αλλά κραυγές! Ίσως να είχα φωνάξει και εγώ ,το μόνο που θυμάμαι είναι τον Ιάσωνα να με τραβάει έντονα προς τις εσωτερικές σκάλες... Πηγαίναμε στην γενικής συνέλευσης και σύντομα άρχισαν να μας ακολουθούν και οι υπόλοιποι τρέχοντας ,κλαίγοντας και φωνάζοντας.

Στο αμφιθέατρο υπήρχαν περίπου διακόσια άτομα και είχαν φυσικά ακούσει τι συνέβαινε ,αν και δεν το είχαν δει με τα μάτια τους. Έτσι ήταν πιο ψύχραιμοι και είχαν ήδη αρχίσει να κλειδώνουν τις πόρτες τις αίθουσας και παραμόνευαν με καδρόνια και ρόπαλα πίσω από αυτήν κοντά στις εσωτερικές σκάλες ,που είχε μείνει ανοιχτή για να υποδεχτεί όσους είχαν μείνει στο προαύλιο σαν εμάς.

Μόλις συνήλθα έτρεξα αμέσως στο προεδρείο ,όπου οι κορυφαίοι των παρατάξεων συνεδρίαζαν.

“Οι πόρτες δεν θα αντέξουν..” τους είπα διακόπτοντας την συζήτησή τους. Άλλο ήταν τα τρένα της ΔΑΠ και άλλο τα ζόμπι “πρέπει να στοιβάξουμε πίσω τους γρήγορα έδρανα ,τραπεζάκια... ότι βρούμε τέλος πάντων.”

«Θα εξετάσουμε πολύ σοβαρά την σου σύντροφε ...” μου είπε ο Κοσμάς από την ΑΡΕΝ “...πρώτα όμως πρέπει να συζητηθεί το θέμα της ανακοίνωσης που θα αναρτήσουμε στο site του συλλόγου.»

«Ε ,δεν θέλει και πολύ φιλοσοφία.» τόλμησα να πω «Θα μας φάνε ζωντανούς! Βοήθεια!»

Ο κόσμος βέβαια ήξερε για τους μπάτσους ζόμπι εδώ και πολύ ,αλλά ίσως να τον κινητοποιούσε το γεγονός ότι αυτή τη φορά το θύμα ήταν αθώοι φοιτητές.

.

«Δεν είναι έτσι…» με απέκρουσε πιάνοντας με φιλικά από τον ώμο ένας Πασπίτης «“Πρέπει να καταγγείλουμε την πολιτική της κυβέρνησης...”

“Δεν είναι η κυβέρνηση …» τον αποπήρε η Αλκιστούλα ,η ΡΑΠΑΝ  «ξύπνα ρεεε! Είναι ο νεοφιλελευθερισμός!

“Μην καλλιεργείς αυταπάτες στον κόσμο!” παρενέβη ο Αποστόλης του ΜΑΣ “Υπάρχει καλός και κακός καπιταλισμός δηλαδή?”

“Μα τα ζόμπι είναι έξω από την σχολή μας για όνομα του Θεού! Δεν μπορείτε να συγκροτήσετε ένα μέτωπο?” ρώτησα απελπισμένος

“Μα ίσα ίσα τώρα είναι που πρέπει να αφήσουμε πίσω την διανοητική εξαθλίωση της αριστεράς και την φτωχή συνθηματολογία και να ανακαλύψουμε ξανά τους τρόπους και τα μέσα!” είπε ο Κώστας ο Αυτοδιαχειριζόμενος.

“Τουναντίον σύντροφοι! Χρειαζόμαστε ένα μαζικό κίνημα ριζοσπαστικό ,αντισυναινετικό ,αντισυνδιαχειριστικό και.. αντιζομπικό.” του απάντησε η Νίκη ,φωνάζοντας για να ακουστεί πάνω από τις άλλες φωνές στο αμφιθέατρο

“Καμια εμπιστοσύνη σε αυτούς που υπόσχονται λύσεις “μια και έξω” Που τυφλωμένοι από τον τυχοδιωκτισμό τους έχουν καταντήσει να αλληλοϋποστηρίζονται με την κυβερνητική ΠΑΣΠ.” της απάντησε ο Αποστόλης σκαρφαλώνοντας πάνω στο έδρανο για να ακούγεται καλύτερα

Ένα πράγμα ήταν σίγουρο. Την είχαμε βαμμένη...

Εκείνη τη στιγμή άκουσα φωνές από την ανοιχτή είσοδο του αμφιθεάτρου και πήγα να δω τι συμβαίνει. Πλησιάζοντας άκουσα τον Οδυσσέα ,που ήταν στο ίδιο κλιμάκιο με μένα και καλό παιδί να ωρύεται στους εαακίτες που φρουρούσαν την πόρτα.

“Η Πηνελόπη είχε ανέβει στις τουαλέτες του ενάτου ορόφου και τώρα λέει ότι ακούει κάτι παράξενους θορύβους από τον διάδρομο και φοβάται να κατέβει μόνη της. Πρέπει να πάω!.”

“Μα έχουν ήδη περάσει πέντε λεπτά σχεδόν από την ανακοίνωση.” του απάντησε ένας από αυτούς “Μέχρι να έχετε έρθει θα έχουμε κλειδώσει όλες τις πόρτες και δεν θα μπορούμε να σας ανοίξουμε.”

“Δεν με νοιάζει γαμώ το! Η κοπέλα μου είναι μόνη της στον ένατο και τα ζόμπι έρχονται από λεπτό σε λεπτός ,οπότε κάνε άκρη γιατί θα σου σπάσω το κεφάλι!”

“Είσαι τρελός!”

“Αυτοί είναι τρελοί που είναι τα ζόμπι απ' έξω και κάθονται και τρώγονται μεταξύ τους..” παρενέβη ο Ιάσονας φωνάζοντας “Άστον να περάσει και θα πάω και εγώ μαζί του.”

Ακούγοντας τον κατάλαβα ότι και εγώ το προτιμούσα να πάω μαζί τους παρά να κάτσω σαν πρόβατο επί σφαγή στο αμφιθέατρο και το ίδιο αποφάσισαν και άλλοι, κάποιοι εκ των οποίων μου ήταν εντελώς άγνωστοι. Μαζευτήκαμε τελικά έντεκα άτομα ,που υποστηρίζαμε τον Οδυσσέα και βλέποντας το πείσμα και τον όγκο μας οι... κέρβεροι της εισόδου παραμέρισαν και μας έδωσαν μάλιστα και μερικά καδρόνια για αυτοάμυνα. Εγώ δεν πήρα ,αλλά με είχε χτυπήσει ένα κύμα αδρεναλίνης κατακούτελα και δεν ένιωθα ότι το χρειάζομαι.

Βγαίνοντας από την αίθουσα τρέξαμε γρήγορα προς το ασανσέρ ,που ευτυχώς ήρθε αμέσως και ίσα ίσα που χωρέσαμε. Στριμωχτήκαμε και μείναμε νευρικά σιωπηλοί ,χωρίς καν να συστηθούμε όσοι δεν γνωριζόμασταν. Αυτό μου θύμισε ότι δεν πηγαίναμε για μια ευχάριστη περιπέτεια και μέχρι να φτάσουμε στον ένατο όροφο ο τρόμος που ένιωθα νωρίτερα είχε επιστρέψει στο πολλαπλάσιο...

Και σαν να μην έφτανε αυτό ο διάδρομος του ενάτου ορόφου ήταν μακρύς και κακοφωτισμένος ,έτσι που ήταν γεμάτος μακριές και απειλητικές σκιές. Ίσως ήταν ιδέα μου άλλα όντως είχα την αίσθηση ότι κάτι απροσδιόριστα ανατριχιαστικό ακουγόταν.. Περπατούσαμε όσο πιο γρήγορα και αθόρυβα γινόταν κοιτάζοντας συνεχώς γύρω μας .αλλά μέχρι να φτάσουμε στις τουαλέτες στο τέρμα του διαδρόμου δεν είχε συμβεί τίποτα το απρόοπτο.

Ο Οδυσσέας ,που ήταν επικεφαλής της πομπής μας χτύπησε τότε την πόρτα απαλά και η Πηνελόπη του άνοιξε ανακουφισμένη και τον φίλησε με πάθος. Χαλαρώσαμε κάπως βλέποντας τους έτσι ,αλλά τότε ξανάκουσα θόρυβο και ήμουν σίγουρος ότι αυτή την φορά δεν ήταν της φαντασίας μου. Κάτι ερχόταν από την στροφή του διαδρόμου.

“Γρήγορα ,μέσα.” είπα στους συμφοιτητές μου και κλείδωσα την πόρτα! Σχεδόν αμέσως ακούστηκαν αδέξια βήματα να πλησιάζουν και ο ανατριχιαστικός ήχος από νύχια να ξύνονται ,πάνω στο λεπτό ξύλο. ..

“Μα πότε πρόλαβαν να φτάσουν εδώ πάνω?”

Ίσως μερικά να είχαν ανέβει ήδη σαν αυτό που μπήκε πρόωρα στο προαύλιο ,τι σημασία είχε όμως τώρα πια...

“Αν κάτσουμε ήσυχοι...” ψιθύρισε ένα παιδί που δεν ήξερα το όνομα του “...ίσως μας ξεχάσουν και φύγουν.” Ένας δυνατός γδούπος πάνω στην πόρτα διέψευσε αυτό που ήταν η κρυφή ελπίδα όλων μας.

Δεν μπορούσαμε λοιπόν να κάνουμε τίποτα άλλο εκτός από το να δώσουμε μια απελπισμένη μάχη.

Αν εξαιρέσουμε την Πηνελόπη ήμασταν δώδεκα αγόρια ,εκ των οποίων οι μισοί μονάχα ήταν οπλισμένοι με καδρόνια και απ’ έξω βρισκόταν ένας άγνωστος αριθμός από ζόμπι.Και θα βρίσκαμε έναν φρικτό θάνατο σε μια τουαλέτα της νομικής παρέα με απορρυπαντικά και σφουγγαρίστρες.

Περισσότερο για να έχω μια ψευδαίσθηση ασφάλειας πήρα μια από αυτές στα χέρια μου σαν κοντάρι αλλά επειδή ένιωθα σαν καθαρίστρια και όχι σαν ιππότης σε κονταρομαχία αποφάσισα να βρέξω την άκρη της με καθαριστικό πατωμάτων και να του βάλω φωτιά. Το αποτέλεσμα ήταν ικανοποιητικό και σύντομα όσοι άλλοι ήταν άοπλοι ακολούθησαν το παράδειγμα μου ,εκτός από τον Πέτρο που επέμενε να κρατά έναν βαρύ τόμο του συνταγματικού δικαίου.

Η μυρωδιά βέβαια ήταν ανυπόφορη έδωσε όμως στον Ιάσωνα μια ιδέα που θα τα άλλαζε όλα. “Τα ζόμπι πρέπει να μας εντοπίζουν κυρίως με την μυρωδιά…» είπε «Άρα αν φτάναμε στον ασανσέρ και λουζόμασταν με απορρυπαντικά ίσως να μας αγνοούσαν.

“Μα πώς θα φτάσουμε μέχρι το ασανσέρ?” τον ρώτησα εύλογα.

“Δεν είναι ανάγκη να φτάσουμε όλοι μας.” είπε κοιτώντας με νόημα την Πηνελόπη. Και είχε απόλυτο δίκιο ,η δική της ζωή ήταν που είχαμε έρθει να προστατέψουμε.

“Μα τι λέτε?” μας φώναξε εκείνη “Εγώ είμαι που σας έφερα εδώ πάνω και τώρα μου λέτε ότι πρότεινα θυσιαστείτε για την γλιτώσω εγώ?”

“Μα για αυτό ήρθαμε από την αρχή!” της είπα. Ήταν παράξενο ,αλλά τώρα που είχα έναν ξεκάθαρο στόχο στο μυαλό μου φοβόμουν λιγότερο.

“Δεν είστε καλά!.”

“Αλήθεια είναι.” της επιβεβαίωσε ο Βαγγέλης “Κανείς από μας δεν θέλει να πεθάνει ,αλλά όλοι μας για σένα ανεβήκαμε εδώ. Αν σωθείς εσύ θα είμαστε και εμείς εντάξει.”

Κανένας δεν έφερε αντίρρηση και ένα ακόμα ισχυρό χτύπημα στην πόρτα ,της οποίας οι  μεντεσέδες πλέον έτρεμαν ,δεν άφηνε άλλο περιθώριο για λόγια. Πήραμε θέσεις πίσω της κρατώντας μια απόσταση ασφαλείας και περιμέναμε. Μπροστά μπήκαν όσοι κρατούσαν καδρόνια ,πίσω όσοι κρατούσαμε τις φλεγόμενες σφουγγαρίστρες και τελευταίοι ο Οδυσσέας και η Πηνελόπη ,που πλέον είχαν βυθιστεί ο ένας στην αγκαλιά του άλλου δακρυσμένοι.

Ήμασταν λοιπόν έτοιμοι και το μόνο που έμενε ήταν να διατηρήσουμε το θάρρος μας και να μην τα χάσουμε. Σε μια τέτοια στιγμή ο μόνος που δεν περίμενα να μιλήσει ήταν ο Πέτρος ,ο κοκκινομάλλης πρωτοετής που είχε ήδη γίνει θρύλος για τους βαθμούς και τις εργασίες του.

“Μπορεί συνάδελφοι να σας φαίνεται ότι είμαστε λίγοι και αδύναμοι ,αλλά σκεφτείτε λίγο... Ξέρετε πόσοι δηλώνουν την νομική Αθηνών ως την πρώτη τους προτίμηση?» Σάστισα! Τι σχέση μπορεί να είχε αυτό

“Ξέρετε πόσοι...” συνέχισε με σοβαρό ύφος και περισσότερη ένταση“...κλείνονται στα σπίτια τους στην τρίτη λυκείου ,χύνουν ιδρώτα ,πληρώνουν όσο όσο στα ιδιαίτερα και προσπαθούν να περάσουν σε αυτή ακριβώς την σχολή? Και όμως..πόσοι από αυτούς δεν αποτυγχάνουν? Πόσοι δεν περνάνε τελικά στις ψευτοσχολές της Θεσσαλονίκης και της Κομοτηνής. Πόσοι δεν σπουδάζουν στο πολιτικό ,που έχει ανεργία μεγαλύτερη και από το έλλειμμα και βαυκαλίζονται με την ελπίδα ότι κάποτε θα δώσουν κατατακτήριες? Πόσοι δε βασανίζονται σε ψυχολογίες ,κοινωνιολογίες και άλλες άχρηστες  σχολές που φτιάχτηκαν ως ελάχιστη παρηγοριά για όσους δεν πέρασαν εδώ? Χιλιάδες να πόσοι!” έκανε μια μικρή δραματική παύση

“Για αυτούς πρέπει συνάδελφοι να αγωνιστούμε ,για να τους δείξουμε ότι δεν τους πήραμε όλα όσα ονειρεύονταν τυχαία. Ότι είμαστε η αφρόκρεμα της αφρόκρεμας ,οι πρώτοι των πρώτων. Για να τους δείξουμε τι σημαίνει να είσαι πραγματικός αριστούχος!

Ήταν ένα καλοδεχούμενο παραλήρημα ,που μας έκανε για λίγο να ξεχάσουμε ότι βαδίζαμε σε βέβαιο θάνατο. Και όταν η πόρτα τελικά υποχώρησε και έπεσε με πάταγο μπροστά μας ο Πέτρος ήταν ο πρώτος που εφόρμησε ,οπλισμένος μονάχα το βιβλίο του συνταγματικού. Και μπορεί σε σύγκριση με ένα καδρόνι να έμοιαζε μάλλον ακίνδυνο .αλλά έτσι που το κοπάνησε με όλη την περηφάνια ενός αριστούχου σε ένα αργόστροφο ζόμπι που αιφνιδιάστηκε πρέπει να πόνεσε. Χωρίς να χάσω χρόνο έφερα τη φλεγόμενη σφουγγαρίστρα στο πρόσωπο του με όση μεγαλύτερη ακρίβεια μπορούσα και ο Ιάσωνας του κάρφωσε το καδρόνι στο μάτι κάτι που το έκανε να πέσει κάτω σφαδάζοντας εξουδετερωμένο.

Άνθρωποι-ζόμπι 1-0 λοιπόν, αλλά όταν βγήκαμε στο διάδρομο τα πράγματα ήταν χειρότερα απ’ όσο φανταζόμασταν. Υπήρχαν δηλαδή τρία ακόμα ζόμπι και αυτή την φορά δεν επρόκειτο να τα αιφνιδιάσουμε. Πέσαμε πάνω τους με όλη μας την ορμή ,αλλά όσο και αν τα χτυπούσαμε δεν φαίνονταν να το νιώθουν. Αντίθετα όταν μας ορμούσαν αυτά ,δαγκώνοντας και γρατζουνώντας, σκορπούσαν τον πανικό και μας έκαναν να πέφτουμε ο ένας πάνω στον άλλον ή να τρέχουμε άσκοπα και να μένουμε μόνοι και εκτεθειμένοι.

Το λάθος τους όμως ήταν ότι μας είχαν περικυκλώσει έτσι που δεν είχαμε επιλογή από το να πολεμήσουμε με όλη μας την λύσσα. ,σχηματίζοντας αυθόρμητα έναν κύκλο γύρω από την Πηνελόπη.

Τελικά αφού είχαμε υποστεί πολλές απώλειες καταφέραμε να εξουδετερώσουμε ένα από αυτά ,με πολλές καδρονιές στο κεφάλι, και να ανοίξουμε τον δρόμο προς το ασανσέρ. Δεν πρόλαβα να πανηγυρίσω όμως γιατί ένα άλλο έπεσε πάνω στον Ιάσωνα και πριν προλάβει καν να αντιδράσει τον είχε δαγκώσει στο λαιμό. Το κοπανούσα μανιασμένα με την σβησμένη μου πια σφουγγαρίστρα, αλλά ούτε καν την προσοχή του δεν κατάφερα να τραβήξω.

Εν τω μεταξύ η Πηνελόπη ήδη έτρεχε προς το ασανσέρ με την χλωρίνη ανά χείρας και τον Πέτρο πλάι της .αλλά ο Οδυσσέας της είχε μείνει πίσω και προσπαθούσε με το καδρόνι του να αναχαιτίσει ένα ζόμπι που φαινόταν να παίζει την γάτα με το ποντίκι μαζί του.

Όλα φαίνονταν χαμένα για αυτό μέχρι που συνέβη κάτι τόσο απίστευτο που θα το θυμάμαι μέχρι το τέλος της ζωής μου. Ο Πέτρος ξαφνικά και ενώ ήταν τόσο κοντά στην σωτηρία του γύρισε πίσω και έπεσε άοπλος πάνω στο ζόμπι που είχε στριμώξει τον Οδυσσέα.  Παρά την διαφορά όγκου και δύναμης κατάφερε να το κάνω να χάσει την ισορροπία του ,έτσι που προσγειώθηκε στην πλάτη του.

“Τρέξε στην Πηνελόπη σου!” φώναξε στον αποσβολωμένο Οδυσσέα “Και κάντε πολύ έρωτα στην μνήμη μας!»

Αν το τρίτο ζόμπι της παρέας δεν με είχε εν τω μεταξύ σκοτώσει θα χειροκροτούσα.

Ζόμπι επιτίθενται στην Νομική!

Με λένε Γιάννη και όταν επιτέθηκαν τα Ζόμπι στην νομική ήμουν εκεί. Θα σας διηγηθώ λοιπόν με κάθε ειλικρίνεια τι συνέβη ,αν και κάπως βιαστικά για λόγους που θα καταλάβετε αργότερα.

Ήταν λοιπόν Τετάρτη και η γενική συνέλευση είχε μόλις τελειώσει. Μεγάλη νίκη και ας λένε οι μάλακες για νοθεία. Τη ΔΑΠ από το πολιτικό και το οικονομικό δεν την είδανε? (Τους πέντε κακομοίρηδες δαπίτες από την ΑΣΣΟΕ δεν τους μετράω γιατί έχουν φάει τόσο ξύλο από την ΠΑΣΠ εκεί που σχεδόν τους λυπάμαι)

Ετοιμαζόμασταν για το συντονιστικό λοιπόν όταν χτυπάει το τηλέφωνο του Ανέστη και κάποιος ΑΧΜΕΤζης του λέει ,τρέξτε ,είναι η Διαμαντοπούλου στο public και μιλάει με μαθητές. Μύριζε τρελή μούφα η ιστορία ,αλλά το παιδί που την μετέφερε ήταν γνωστός και αξιόπιστος. Έτσι τα καθέκαστα διαδόθηκαν και μέσα σε πέντε λεπτά η μισή νομική έτρεχε προς το Σύνταγμα φωνάζοντας «ψωμί-παιδεία-ελευθερία» και βρίζοντας μάνες και γιους.

Όταν φτάσαμε φυσικά καμιά Διαμαντοπούλου δεν βρήκαμε ,αλλά εν τω μεταξύ είχαν έρθει και από το πολιτικό μερικοί έτσι που είμασταν καμιά πεντακοσαριά άτομα. Δεν γαμιέται λέμε ,αφού ήρθαμε που ήρθαμε ας κάτσουμε. Είχε και κάτι  τύπους που πούλαγαν φτηνές μπίρες ,κομπλέντερ. Εν τω μεταξύ όμως μας έβλεπε ο κόσμος και έλεγε ,να οι αγανακτισμένο ,ξαναήρθαν! Και μένανε μερικοί και μας έπιαναν την κουβέντα την κουβέντα ,οπότε κατά τις δέκα είμασταν πια τόσοι πολλοί που κλείσαμε την Βασιλίσσης Σοφίας και ξεκινήσαμε να πετάμε μπουκάλια και χριστοπαναγίες στην είσοδο της βουλής.

Πλακώσαν βέβαια αμέσως οι μπάτσοι από το Δικαιοσύνης με την κλούβα ,και μας τάραξαν στο δακρυγόνο και στην φάπα. Ούτε μάσκες ,ούτε καδρόνια είχαμε ,οπότε την κάναμε με ελαφρά πηδηματάκια.

Τίποτα το ιδιαίτερο δηλαδή ,αλλά την επόμενη μέρα ο χαμός! «Καταληψίες επιτίθενται στην βουλή» και τέτοια πράγματα. Δίωρο αφιέρωμα μας είχε ο Σκάι! Λέμε ,όπα εδώ είμαστε και καλούμε σε πανελλαδικό συντονιστικό στο Σύνταγμα. Της τρελής έγινε! Όσο είμασταν στο πολυτεχνείο μόνο οι μπάτσοι μας έδιναν σημασία και τα πρεζάκια ,αλλά τώρα μέχρι και δεξιοί παππούδες με πι έρχονταν για να ρίξουν την χούντα του πασόκ. Πείτε μου τώρα με ποιο δικαίωμα θα πας εσύ σε αυτόν τον άνθρωπο και θα του πεις «δεν είναι το πασόκ ,είναι ο καπιταλισμός.» Θα πάθει κανένα έμφραγμα ,θα το χεις τύψη και θα χάσει και σε αριθμούς το κίνημα!

Για να καταλάβει κανείς επιτυχία που είχαμε ,το Κάπα Κάπα είχε αρχίσει να ξύνεται να κατέβει και εκείνο σε πλατείες. Έμμεσα βέβαια αλλά φαινόταν η ανησυχία.. Εμείς βέβαια κάναμε τις παρθένες «Εδώ δεν είμαστε ως παράταξη ή ως κόμμα» και τα συναφή που στο να εκνευρίζουν κνίτη ήταν πιο αποτελεσματικά και από ομιλία του Άδωνη.

Και ενώ όλα κυλούσαν όπως συνήθως σκάει το τσαφ. Από το πουθενά τελείως! Πάει ο Χρήστος από το ΜΑΣ ,που είχε βαρεθεί να βρίσκεται στην καρπαζιά , και με κάτι σκιώδεις τύπους από τα Εξάρχεια ,σπάει ένα κατάστημα της ΔΕΗ και "απαλλοτριώνει" τους λογαριασμούς με αυτό το καινούριο χαράτσι στα ακίνητα. Έρχεται στην πλατεία ,πάνω ακριβώς από τα σκαλάκια και με μπλούζα «ο κουμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου» τους βάζει φωτιά. Της πουτάνας το κάγκελο έγινε. Facebook ,twitter ,blogs πήραν φωτιά: Ποιος είναι αυτός ο ήρωας και τα λοιπά. Φυσικά και εμείς είχαμε μείνει μαλάκες ,άλλοι του έσφιγγαν το χέρι και άλλοι τσιμπιόντουσαν.

Το άλλο πρωί όλα τα μέσα έδειχναν την φάτσα και έλεγαν ότι είναι γραμμένος στην ΚΝΕ. Φυσικά πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρις ,το Κόμμα τον είχε διαγράψει ,τον είχε χαρακτηρίσει αναρχικό και είχε δώσει τα στοιχεία του στη δικαιοσύνη ,αλλά εδώ είναι που αρχίζουν τα καλά. Κάνει συνεδρίαση η Επιτροπή Αγώνα της νομικής και βγάζει ανακοίνωση ,ότι το Κόμμα έχει ξεστρατίσει από τα ιδανικά του και ότι δεν θέλουν καμιά σχέση μαζί του. Και από κάτω υπογραφές απ' όλους τους ,μια ώρα τις κοίταζα και δεν μπορούσα να το πιστέψω!

Αυθόρμητα όλοι γυρίσαμε στην νομική και ίσα που προλάβαμε πριν μας περικυκλώσουν τα ματ. Πανό ότι θα περνούσαν πάνω από πτώμα μας για να συλλάβουν τον Χρήστο ,συνθήματα και ο κόσμος που σιγά σιγά μαζευόταν τριγύρω να ζητωκραυγάζει.

Έρχεται το μεσημεράκι ,βγάζουν ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ γλείφοντας και προσπαθώντας να το καπηλευτούν ,ότι και καλά θα έκαναν συγκέντρωση υποστήριξης. Στο διάολο είπαμε εμείς ,δικός μας αδερφός είναι εσείς πηγαίνετε να κάνετε φιγούρα στην Βουλή. Είχε ξεφύγει τελείως η κατάσταση ,αλλά γιατί όχι?

Μέχρι και οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ κύρηξαν απεργία και μας δήλωσαν συμπαράσταση. Εμείς εν τω μεταξύ είχαμε οχυρωθεί ,είχαμε φτιάξει blog και είχαμε καλέσει σε συγκεντρώσεις με αυγά και γιαούρτια έξω από την σχολή για να διασφαλιστεί το άσυλο. Ο Τζέφρυ βέβαια είχε κάνει δήλωση ότι δεν ίσχυε το άσυλο για «κοινούς εγκληματίες» αλλά στην πράξη κανείς δεν τολμούσε να πάρει την ευθύνη για το ντού και έτσι άρχισαν τις γνωστές μπατσοπουστιές. Να μας κόψουν το ρεύμα ,το νερό και όλο και να πέφτει κανά προειδοποιητικό δακρυγόνο. Στα αρχίδια μας εμείς ,μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι να φωνάζουμε και να αντηχεί ολόκληρη η γύρω περιοχή από το σύνθημα, Για πρώτη φορά το ένιωθα ότι είμασταν νικητές ότι κάναμε κάτι και είχε νόημα τελοσπάντων!

Το σύστημα όμως δεν είχε παίξει όλα του τα χαρτιά. Κατά τις τρεις τα ξημερώματα η κατάσταση φαινόταν να έχει αποκλιμακωθεί προσωρινά. Ούτε οι μπάτσοι έκαναν κίνηση ,ούτε κόσμος συγκεντρωμένος υπήρχε. Παίζαμε τάβλι στο προαύλιο με ένα κερί ,ρομαντικά φάση κ' έτσι ,όταν ξαφνικά ακούμε μια φωνή «Φασίστες!» Ήταν η χαρακτηριστική φωνή του Κώστα από το ΜΑΣ και κάπου αχνοφαινόταν στις εξωτερικές σκάλες μεταξύ ογδόου και ενάτου ορόφου.

«Ποιους είπες φασίστες ρε ξώγαμο του Σταλιν?» φώναξε κάποιος αυθόρμητα. Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι «Δεν λέω εσάς ρε οπορτουνιστές της κακιάς ώρας ,έξω!» Υποψιασμένοι από κάτι που είχαμε δει να κυκλοφορεί στο ίντερνετ για ομάδες «αγανακτισμένων πολιτών» και τα συναφή τρέξαμε αμέσως πάνω και τι να δούμε!

Μικρές ομάδες με ρόπαλα πλησίαζαν την σχολή από το παρκάκι στην είσοδο της Μασσαλίας ,από την Ακαδημίας και την Σίνα Φασίστες το δίχως άλλος ,ασφαλίτες και γενικά τσιράκια των μπάτσων

που όλο και γίνονταν περισσότερα. Οι "επίσημοι" μπάτσοι φυσικά εξαφανισμένοι.

Αμέσως πήραμε τηλέφωνο όποιον μπορούσαμε να σκεφτούμε για βοήθεια ,αλλά όλοι απαντούσαν ότι θα χρειάζονταν τουλάχιστον μισή ώρα. Έπρεπε να τα βγάλαμε πέρα μόνοι μας λοιπόν... Κάναμε λοιπόν γρήγορα σαματά και τους ξυπνήσαμε όλους .Περίπου ογδόντα άτομα είμασταν στην σχολή ,αλλά σχεδόν τα μισά ήταν κοπέλες. Τελοσπάντων κατεβήκαμε όλοι στο προαύλιο ,παίρνοντας καρδόνια που τα είχαμε πρόχειρα -μερικοί προνοητικοί είχαν φέρει και κράνη- και περιμέναμε.

Έρχεται όμως τότε ο στρατηγός ,ένας παλιός Αρενίτης που παίζει να μας έριχνε μια δεκαετία και μας λέει ,μην είστε μαλάκες ,αν μείνουνε στο προαύλιο θα μας περικυκλώσουν. Θα πιάσουμε τις σκάλες ,εσωτερικές και εξωτερικές ,θα κάνουμε οδοφράγμαματα με τα τραπεζάκια και θα υποχωρούμε προς τα πάνω ,ώστε να χουμε το πλεονέκτημα του ύψους. Σιγά το πλεονέκτημα βέβαια  αν οι άλλοι είναι διπλάσιοι και τριπλάσιοι ,αλλά ο στρατηγός είχε και ένα άλλο σχέδιο που του είχε εμπνευστεί για την περίπτωση που δεχόμασταν επίθεση από ζόμπι. Θα γεμίσουμε ,είπε, με ριζοσπάστες το προαύλιο ,θα τους ποτίσουμε τσίπουρο και με μια μολότοφ από τον δεύτερο θα τους βάλουμε φωτιά ,όταν θα προέλαυνε το φασισταριό.

Αυθόρμητα υπήρξαν αντιρρήσεις (ούτε ο Μεταξάς δεν τα έκανε αυτά στον ριζοσπάστη) αλλά έπεσαν μερικές ψιλές και επανήλθε η τάξη. Συμφωνήσαμε λοιπόν να αφήσουμε την διοίκηση των μικρών μας δυνάμεων στον Στρατηγό και τσακιστήκαμε να φέρουμε τραπεζάκια ,έδρανα και άλλα οχυρωματικά υλικά.

Δέκα λεπτά δεν είχαν καλά καλά περάσει όταν ξεκίνησε η επίθεση. Μπήκαν ταυτόχρονα από δυο μεριές στο προαύλιο συν την είσοδο της Σίνα αλλά εμείς είμασταν υποψιασμένοι και δεν ψαρώσαμε. Και όταν δόθηκε το σύνθημα και έσκασε η μολότοφ... πήραν φωτιά τα μπατζάκια τους κανονικότατα!Βρήκαμε τότε την ευκαιρία για ξαφνική αντεπίθεση ,αλλά σύντομα αναγκαστήκαμε να υποχωρούσαμε και από τότε δεν ξανασηκώσαμε κεφάλι Παρά τα εμπόδια και δυο τρεις καλά στοχευμένες μολότοφ οι ορδές του σκότους κέρδιζαν όροφο τον όροφο ώσπου πια μας έφτασαν στον τελευταίο. Περίπου την ίδια στιγμή ακούσαμε και τους άλλους από την εξωτερική σκάλα να έρχονται.

 Δεν έχουμε πια να ξεφύγουμε πουθενά και έτσι και γω θα σταματήσω να γράφω αυτές τις γραμμές (καταλαβαίνεται τώρα το βιαστικό ύφος!) ,θα στείλω αυτό το μέιλ και θα παλέψω δίπλα στους συμφοιτητές μου. Μπορεί να είναι λίγο παπάρες ,να με αποκαλούν εχθρό της εργατικής τάξης και τα ρέστα αλλά είναι στα δύσκολα δεν με άφησαν μόνο...

The masterplan

Η ανάγνωση συνίσταται να συνοδεύεται από τη σχετική επική μουσική υπόκρουση. Μιλάμε για Masterplan άλλωστε ,όχι αστεία

Ας μιλήσουμε με αριθμούς.

Υποστηρίζω ότι στην σχολή μας υπάρχουν 1000 φοιτητές που πρόσκεινται στην δεξιά ιδεολογία  (όχι απαραίτητα στον νεοφιλελεύθερισμό ,αλλά κυρίως στην ατομιστική νοοτροπία του “εγώ να μαι καλά και οι άλλοι να πάνε να πνιγούν) 1000 φοιτητές που πρόσκεινται στην αριστερά και 1000 άλλοι που είτε λόγω έλλειψης χρόνου είτε λόγω τραυματικών εμπειριών απέχουν από τέτοιου είδους σκέψεις και συζητήσεις.

Αν τα στοιχεία που παραθέτω είναι ακριβή ,μπορεί κανείς εύλογα να υποστηρίξει ότι άμεσος στόχος της αριστεράς είναι να προσεταιριστεί τους 1000 “αδιάφορους” και απώτερος να πείσει και  τους 1000 συνειδητούς αρνητές της. Αυτό πίστευα και εγώ μέχρι προσφάτως...

Ε, λοιπόν ,κούνια που με κούναγε!

Γιατί το φλέγον ζήτημα της αριστεράς δεν είναι σε καμιά περίπτωση να πείσει όσους δεν την γνωρίζουν ή δεν την συμπαθούν..

Το μεγάλο της πρόβλημα είναι να αξιοποιήσει όσους πιστεύουν σε αυτήν ,οι οποίοι σε καμιά περίπτωση δεν είναι λίγοι!

Η Δαπ και η Πασπ για παράδειγμα  με το ελάχιστο νοητικό και πολιτικό τους επίπεδο έχουν καταφέρει να αξιοποιούν την πλειοψηφία των φοιτητών που βρίσκονται στη σφαίρα επιρροής τους

Σε άλλους προσφέρουν σημειώσεις ,σε άλλους βραδιές στον Κιάμο ,σε άλλους εκδρομές στην Μύκονο ,σε άλλους ταξίδια στο Bansco ,σε άλλους την ευκαιρία να λειτουργούν ως τραμπούκοι και σε όλους σχεδόν την δυνατότητα να κυριαρχούν ως όχλος στις συνελεύσεις. Έχουν δηλαδή ένα -σχετικά με την ποιότητα τους- ευρύ πεδίο δράσης και κατανέμουν άριστα αρμοδιότητες ανάμεσα στους υποστηρικτές τους.

Αντίθετα η αριστερά παρότι έχει πολύ ευρύτερο πεδίο δραστηριοτήτων και παρότι ως ιδεολογία βασίζεται στο διαρκώς ανήσυχο και δημιουργικό πνεύμα έχει παραμείνει στάσιμη και χρησιμοποιεί διαρκώς τα ίδια εργαλεία αδυνατώντας να εμπνεύσει ένα μεγάλο μέρος του κόσμου της

Παράδειγμα.

Συζητιέται στη βουλή το νομοσχέδιο για την κατάργηση του ασύλου. Ποιοι θα είναι οι τρόποι αντίδρασης?

Θα μοιραστούν φυλλάδια ,θα εκφωνηθούν πύρινοι λόγοι ,θα γίνουν παραστάσεις διαμαρτυρίας και θα κατατεθεί πλαίσιο στην γενική συνέλευση με αιτήματα την κατάληψη και την συμμετοχή σε κάποια πορεία.

Θεωρητικά όλα αυτά καλά και ωραία και ειδικά η πορεία ,που αποτελεί ίσως την ύψιστη μορφή συλλογικού αγώνα.

Στην πράξη όμως οι πορείες είναι στην ελληνική πραγματικότητα συνυφασμένες με την αστυνομική βία και άρα είναι αντικειμενικά δύσκολο να πείσεις με λογικά επιχειρήματα κάποιον να περάσει από την αδράνεια στην διακινδύνευση της σωματικής του ακεραιότητας. Πρέπει λοιπόν να υπάρχουν κάποια... ενδιάμεσα στάδια και κάποιες εναλλακτικές δράσεις πέρα από το τρίπτυχο πύρινος λόγος – επαναστατικό κείμενο – παράσταση διαμαρτυρίας!

Για να καταστεί αυτό προφανές ας φανταστούμε ότι στο πλαίσιο του προηγούμενου παραδείγματος  ένας φοιτητής που εντάσσεται στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς έχει την εξής ιδέα:

“Ας γράψουμε ένα τραγουδάκι για την Διαμαντοπούλου και ας πάρουμε με τις κιθάρες μας τους δρόμους”

Μήπως δεν ξέρουμε ήδη τι θα ακούσει ως απάντηση?

“ Αυτά που υποστηρίζεις είναι οπορτουνιστικά. Είναι λάθος να στοχοποιείς τα πρόσωπα ,ο καπιταλισμός είναι το πρόβλημα”

ή “Δεν είναι δυνατόν ο καθένας να παίρνει την κιθάρα του ,όταν δεχόμαστε ολομέτωπη επίθεση. Πρέπει όλοι μαζί να συσπειρωθούμε σε μαζικές πορείες και να τους δείξουμε την δύναμη και την αποφασιστικότητα μας”

Οι απαντήσεις αυτές είναι όντως ορθές αλλά υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα! Ο φοιτητής αυτός ούτε έχει διάθεση να γράψει ένα τραγούδι για τον καπιταλισμό ούτε να συμμετάσχει σε κάποια πορεία. Τι θα τον κάνουμε? Θα τον στείλουμε στον καιάδα? Ας μην υπερβάλω ,δίκιο έχετε. Απλά θα τον απογοητεύσουμε με την άρνηση μας προς την καινούρια ιδέα του και σταδιακά θα τον απομακρύνουμε από την πολιτική.

Και για αυτό καταλήγουμε να έχουμε ένα κίνημα όπου μερικές δεκάδες μόνο δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο των υπαρχόντων πολιτικών σχηματισμών και οι υπόλοιποι ,που είναι και η πλειοψηφία παρακολουθούν αδρανείς τις εξελίξεις...

Τονίζω σε αυτό το σημείο για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις ,ότι το μόνο που κάνω είναι να κρίνω εκ του αποτελέσματος και να καταγράφω την πραγματικότητα όπως την αντιλαμβάνομαι χωρίς να κατηγορώ κανέναν και ειδικά εκείνους που όσο εγώ ενδεχομένως κάθομαι στον καναπέ μου βρίσκονται στους δρόμους αφιερώνοντας κόπο ,χρόνο και διακινδυνεύοντας την ζωή τους συχνά!

Άλλωστε για μένα το ερώτημα “ποιος φταίει” είναι ένα μέσο για να συγκαλύπτουμε την αλήθεια και όχι για να προχωράμε μπροστά. Αντίθετα καίρια θεωρώ την ερώτηση “Ποιος είναι αυτός που μπορεί να κάνει κάτι ώστε να βελτιωθούμε?” Ως μέρος της απάντησης στην ερώτηση αυτή γράφεται και το παρόν...

Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν : Η αριστερά δεν αξιοποιεί το δυναμικό της (αν θέλετε να μιλήσω με αριθμούς θεωρώ ότι από τους χίλιους συμφοιτητές μας που έχουν κάποια ιδεολογική συνάφεια με την αριστερά ζήτημα είναι αν αξιοποιούνται οι 100 και μάλιστα σε χρονιά μνημονίου και κοινωνικού αναβρασμού!) και προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του παρόντος με εργαλεία του παρελθόντος.

Αυτό λοιπόν είναι κατά την γνώμη μου το πρόβλημα. Ας εξετάσουμε τώρα και τις λύσεις.

Βήμα πρώτο: Η συνέλευση

Όταν ήμουν μικρός (βλ μέχρι πριν λίγο καρό) πίστευα και εγώ στο καταστατικό που θα έρθει και θα μας σώσει. Μετά κατάλαβα ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες συνελεύσεων. Στην πρώτη συμμετέχουν η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ ,οι οποίες είναι προφανές ότι όποιο καταστατικό και να ψηφιστεί θα κάνουν ότι γουστάρουν.

Στην δεύτερη κατηγορία συνελεύσεων συμμετέχουν οι αριστεροί πολιτικοί σχηματισμοί. Αυτοί έχουν κάθε λόγο να υιοθετούν συμπεριφορές τέτοιες ,ώστε οι φοιτητές να πείθονται να αφιερώνουν χρόνο στις συνελεύσεις και επομένως θεωρητικά το καταστατικό θα ήταν άχρηστο.

Στην πράξη όμως οι συνελεύσεις με τον τρόπο που διεξάγονται αποτελούν μια τεράστια ταλαιπωρία. Τι επομένως πρέπει να κάνουμε για να ανατραπεί η κατάσταση?

Καταρχάς λοιπόν η συνέλευση θα πρέπει να ξεκινάει στην ώρα της πάντα είτε έχει είτε δεν έχει απαρτία. Με βάση την εκάστοτε θεματολογία οι ομιλητές θα τοποθετούνται σχετικά με το τι γνωρίζουν ,τι έχουν πράξει και τι επιθυμούν να γίνει ή τι προτίθεται να πράξουν οι ίδιοι σε ένα εύλογο χρονικό πλαίσιο.

Εάν οι συνελεύσεις διεξάγονται στην ώρα τους και σε ανθρώπινες συνθήκες έστω και από περιέργεια κόσμος θα έρχεται!

Όσο για την απαρτία... Ας συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι είναι σχεδόν άχρηστη ,αφού η μόνη πιθανή απόφαση που μπορεί να ληφθεί μονάχα με απαρτία και η οποία θα επηρεάζει τους φοιτητές θέλοντας και μη είναι η κατάληψη του κτιρίου (και βέβαια όχι η συμμετοχή των φοιτητών στην κατάληψη ,αφού οι αποφάσεις της γενικής συνέλευσης δεν μπορούν να εξαναγκάσουν σε δράση ούτε καν αυτούς που τις ψήφισαν!)

Για να το θέσω και αλλιώς... Όποια απόφαση και να λάβουμε εμείς θα την εφαρμόσουμε ούτως ή άλλως! Επομένως με το να κυνηγάμε την απαρτία το μόνο που καταφέρνουμε είναι να δείχνουμε ότι θεωρούμε την κατάληψη μονόδρομο. Εκτός και αν κάποιος πιστεύει ότι οι εκατοντάδες που σε διάφορες σχολές της χώρας ψηφίζουν πλαίσια αγωνιστικά (με συμμετοχή σε πορείες κτλ..) τα εφαρμόζουν κιόλας!

Ε ,λοιπόν ας μην έχει απαρτία! Δεν μπορούμε 100 άτομα να αποφασίσουμε σε μια κοινή δράση? Ας πάμε μέχρι το δίπλα μετρό να ενημερώνουμε τον κόσμο για το πρόβλημα μας! Ας κάνουμε μια πορεία μέχρι τη βουλή! Ας κάνουμε... κάτι τέλος πάντων! Και να είστε σίγουροι ότι αν  πάρουμε μια απόφαση δημιουργική και την εκτελέσουμε στο ακέραιο στην επόμενη συνέλευση θα έχουμε απαρτία

Παράδειγμα

Περνάει το νομοσχέδιο για την κατάργηση του ασύλου. Τι κάνουμε αν δεν μαζευτεί απαρτία?

Λύση πρώτη: Τίποτα απολύτως! ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ

Λύση δεύτερη: Ο καθένας κάτι διαφορετικό με τους δέκα ομοϊδεάτες του! ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ

(Η μεμονωμένη-ανταγωνιστική δράση είναι καπιταλιστικό γνώρισμα!)

Λύση τρίτη:     Μαζευόμαστε όσοι είμαστε διατεθειμένοι να αφιερώσουμε χρόνο και ενέργεια για να κάνουμε κάτι ,όσοι και αν είμαστε , συζητάμε πολιτισμένα τις εναλλακτικές και αν συμφωνούμε σε κάποια δράση την εκτελούμε συλλογικά.

Παίρνουμε λοιπόν ενημερωτικά φυλλάδια ,κιθάρες ,τα επιχειρήματα μας και εξορμούμε στην σχολή ,σε πλατείες ή έξω από την βουλή! Για να μην νιώθουμε και μοναξιά συντονίζουμε τις δράσεις με ανθρώπους αντίστοιχων ευαισθησιών από άλλες σχολές!

Βέβαια δεν είναι μόνο η ώρα έναρξης της συνέλευσης το πρόβλημα... Αισιοδοξώ όμως ότι  η διόρθωση της νοοτροπίας της απαρτιολαγνείας και η επικέντρωση στην αναζήτηση νέων και αποτελεσματικών τρόπων δράσης (ξεφεύγοντας από τον ξύλινο λόγο και την μονότονη ρητορική της κατάληψης) θα έχει γενικότερα ευεργετικά αποτελέσματα!

Δεύτερο βήμα είναι η δημιουργία ενός συντονιστικού οργάνου στα πρότυπα λειτουργίας  του ΟΗΕ ,το οποίο δηλαδή ενώ δεν θα λαμβάνει δεσμευτικές για τα μέλη τους αποφάσεις θα προωθεί συστηματικά της μεταξύ τους συνεργασία.

Οι εργασίες του οργάνου θα ξεκινούν παράλληλα με το φοιτητικό έτος. Στην πρώτη του συνεδρίαση τα μέλη του θα καταθέτουν γραπτώς τους στόχους τους για την νέα χρονιά ,τα κύρια μέσα της δράσης τους και θα διερευνούν την πιθανότητα συνεργασίας και κοινής δράσης σε τομείς όπου υπάρχει φανερή σύγκλιση απόψεων. Εάν λόγου χάρη οι πολιτικοί σχηματισμοί επιθυμούν να ενισχύσουν την προσέλευση του κόσμου στις γενικές συνελεύσεις θα μπορούν ενδεχομένως να συμφωνήσουν κοινές σχετικές ανακοινώσεις στα αμφιθέατρα.

Στην ίδια λογική θα συγκαλούνται κάθε τρεις μήνες Απολογιστικές συνελεύσεις στις οποίες θα εξετάζεται η πορεία αυτών των στόχων. Ο κάθε πολιτικός σχηματισμός δηλαδή θα καλείται να απαριθμήσει τις ενέργειες στις οποίες έχει προβεί για να επιτύχει τους στόχους που έχει θέσει αλλά και να επισημάνει τυχόν νέες ανάγκες που κατά τη γνώμη του έχουν προκύψει.

Πέρα από αυτές τις Συνελεύσεις ,στις οποίες θα κυριαρχεί το τυπικό στοιχείο είναι απαραίτητο να ενθαρρυνθεί η επικοινωνία των φοιτητών με τους πολιτικούς σχηματισμούς.

Προτείνεται λοιπόν μια συγκεκριμένη μέρα και ώρα (ας πούμε την Τρίτη 12-2) εκπρόσωποι των σχηματισμών που συμμετέχουν στο συντονιστικό όργανο να είναι διαθέσιμοι για να απαντούν σε ερωτήσεις και να καταγράφουν τις ενστάσεις των φοιτητών εκείνων που ναι μεν αισθάνονται ότι εκπροσωπούνται από τον ευρύτερο ιδεολογικό χώρο της αριστεράς αλλά όχι ότι ανήκουν σε κάποιον συγκεκριμένο πολιτικό σχηματισμό.

Επιπλέον είναι μεγάλη η ανάγκη το Συντονιστικό αυτό να έρθει άμεσα σε επαφή και να θέσει τις βάσεις συνεργασίας με:

1.      Φοιτητές ,που διαθέτουν καλλιτεχνικές δεξιότητες και προσφέρονται να συμμετάσχουν σε διάφορες εκδηλώσεις

2.      Καλλιτέχνες εκτός σχολής ,που θα μπορούσαν επίσης να συνεισφέρουν σε τέτοιου είδους περιστάσεις

3.      Φοιτητικά περιοδικά (βλ Καλειδοσκόπιο) και εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης (blogs ,ραδιοφωνικούς σταθμούς κτλ...)

4.      Εθελοντικές ομάδες που ασχολούνται με τον επισιτισμό των αστέγων

5.      Ομάδες που οργανώνουν εθελοντικές δράσεις με κοινωνικό προσανατολισμό

6.      Φορείς που ασχολούνται με την περίθαλψη των χρηστών ναρκωτικών ουσιών ή με την ενημέρωση και την πρόληψη

7.      Τον ερυθρό σταυρό ή άλλους φορείς που ασχολούνται με την αιμοδοσία ,την ενημέρωση για την πρόληψη του Aids κτλ..

8.      Φορείς που ασχολούνται με την προστασία του παιδιού (βλ. Χαμόγελο του παιδιού)

9.      Φορείς που ασχολούνται με την προστασία του περιβάλλοντος είτε σε επίπεδο εθελοντικών δράσεων είτε ενημέρωσης

10.  Θεατρικές ή άλλους είδους καλλιτεχνικές ομάδες

11.  Κινηματογραφικές λέσχες

12.  Βιβλιοθήκες

13.  Ομάδες που παρέχουν δωρεάν μαθήματα ελληνικών σε μετανάστες ή που με άλλο τρόπο μάχονται για τα δικαιώματά τους

14.  Σοσιαλιστικές ομάδες σκέψεις (βλ “Η λογική της ιστορίας”)

15.  Ερασιτεχνικά αθλητικά σωματεία

Προφανώς έχω παραλείψει πολλά παραδείγματα αλλά το ευρύτερο νόημα είναι: Πρέπει να ανοιχτούμε στην κοινωνία ,να προσφέρουμε πολλές δυνατότητες στους συμφοιτητές μας ,να κάνουμε το πανεπιστήμιο πραγματικό πρωταγωνιστή των κοινωνικών πρωτοβουλιών και να αξιοποιήσουμε οποιαδήποτε βοήθεια μπορούμε να βρούμε!

Τρίτο και ίσως δυσκολότερο βήμα είναι η διεξαγωγή πολιτικού διαλόγου με την “εποπτεία” όμως μιας ομάδας ανθρώπων που δεν έχουν χρωματιστεί παραταξιακά και που μπορούν να εμπνεύσουν την εμπιστοσύνη ότι δεν θα πρόκειται για συγκαλυμμένη πλύση εγκεφάλου!

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να κρύβουμε την ιδεολογία μας ή να καλούμε λχ ομιλητές εκπροσώπους της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ για να έχουμε μια επίφαση αντικειμενικότητας,

Αυτό που θα πρέπει να κάνουμε αντίθετα είναι πρώτον να εστιάσουμε στα κοινά σημεία της αριστερής ιδεολογίας και δεύτερον να κρατήσουμε από τα πιο αμφιλεγόμενα ίσες αποστάσεις.

Στην πράξη οι συζητήσεις που θα διεξάγονται θα εντάσσονται στις εξής κατηγορίες:

Ενημερωτικές συζητήσεις για το τι έχει ήδη γίνει (λχ προσέγγιση της κρίσης) Εδώ αν και χωρούν διαφορετικές προσεγγίσεις είναι βέβαιο ότι τα κοινά σημεία θα είναι πολύ περισσότερα και το έργα μας “εύκολο” (Αρκεί βέβαια να βρούμε ανθρώπους με γνώσεις και χωρίς φανατισμό)

Συζητήσεις για τις βασικές αρχές ενός σοσιαλιστικού μέλλοντος (συλλογικές δράσεις ,αλληλεγγύη...) Και εδώ τα πράγματα είναι λίγο έως πολύ απλά

Συγκεκριμένες συζητήσεις για το τι πρέπει να γίνει. Εδώ θα χυθεί αίμα και εδώ επίσης θα φανεί αν μπορούμε να είμαστε δίκαιοι στην αντιμετώπιση των διάφορων απόψεων και να δώσουμε φωνή στον κάθε φοιτητή με τον οποίο βέβαια έχουμε ένα μίνιμουμ συμφωνίας (Και επαναλαμβάνω ότι το να δώσουμε βήμα σε έναν οπαδό της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας δεν βλέπω να έχει κάποιο νόημα...)

Συμπέρασμα

Αν δεν αξιοποιήσουμε πλήρως τις δυνατότητες μας είμαστε καταδικασμένοι να γίνουμε νεκρό βάρος για το πανεπιστήμιο και την κοινωνία μας.

Και για να μιλήσουμε τώρα με ονόματα και διευθύνσεις....

Έστω ότι την 1 του Οκτώβρη εισάγεται για “διαβούλευση” ένα νομοσχέδιο με σκοπό την επιβολή διδάκτρων στα ΑΕΙ με σκοπό να ψηφιστεί την 31η του μήνα. Ποιες είναι οι κινήσεις που πρέπει να γίνουν μέχρι τότε?

Α. Καθιερωμένα μέσα αντίδρασης

Οι αριστεροί πολιτικοί σχηματισμοί οφείλουν:

1.      Να συντάξουν κοινό κείμενο ,όπου θα αναλύεται το νομοσχέδιο ,θα απορρίπτονται λεπτομερώς τα επονείδιστα άρθρα του και ειδικά θα κατατίθενται και αντιπροτάσεις (όχι στο πλαίσιο όμως του κατ επίφαση διαλόγου αλλά επί μιας καινούριας εντελώς βάσης)

2.      Με κοινές εμφανίσεις τους στα αμφιθέατρα να κινητοποιήσουν τους φοιτητές. Απαιτείται βέβαια συμφωνία ότι λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης δεν θα γίνουν σε καμιά περίπτωση αντεγκλήσεις!

3.      Να απαιτήσουν από τον πρύτανη με παραστάσεις διαμαρτυρίας να λάβει θέση επί του ζητήματος

4.      Να ζητήσουν από την γενική συνέλευση του τμήματος να επικυρώσει το κείμενο που έχουν εκδώσει και να αποφασίσει κατάληψη κατά τη διάρκεια παναικπεδευτικών συλλαλητηρίων που έχουν ήδη οργανωθεί ή θα αργανωθούν.

Β. Καινούρια μέσα δράσης

Όσοι ανήκουν στην ευρύτερη αριστερά οφείλουν ξεπερνώντας παραταξιακούς ή άλλους φραγμούς να συγκροτηθούν σε ανοιχτές επιτροπές ,οι οποίες θα συζητούν ανοιχτά για κάποιες μέρες και αφού καταγράψουν τις κατατεθειμένες προτάσεις οφείλουν με ψηφοφορία να αποφασίσουν για:

1.      Το κείμενο μεγάλης αφίσας ,ορατής από τους γύρω δρόμους ,που θα απευθύνονται σε ολόκληρη την κοινωνία

2.      Την σύνταξη κειμένου που θα μοιραστεί σε γύρω δρόμους και σταθμούς του μετρό προς ενημέρωση και ευαισθητοποίηση

3.      Την ενθάρρυνση κάθε είδους καλλιτεχνικής δημιουργίας σχετικής όχι μόνο με την εκπαίδευση αλλά και με την γενικότερη κυβερνητική πολιτική. Τα έργα αυτά θα εκτίθενται πρώτα από όλα στην σχολή αλλά θα είναι ταυτόχρονα και μέσω επικοινωνίας του πανεπιστημίου με την ευρύτερη κοινωνία!

4.      Την κατάληψη δημόσιων χώρων και ιδίως την πολύωρη παραμονή σε γύρω πλατείες με κείμενα ,μουσική και διάθεση επικοινωνίας με τον κόσμο

5.      Ανοιχτές διαλέξεις στην σχολή μας για την παιδεία και την κοινωνία του μνημονίου γενικότερα.

6.      Τις συχνές πορείες προς την βουλή ιδίως μετά από συνελεύσεις/ διαβουλεύσεις με ενωτικά συνθήματα τα οποία θα έχουν σκοπό την συσπείρωση των συμμετεχόντων αλλά και την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας.

Για την ειδικότερη λειτουργία των Επιτροπών αυτών πέρα από την ανάγκη αυτο-οργάνωσης παραπέμπω στο παράδειγμα των “αγανακτισμένων” με τα όποια λάθη του και επισημαίνω την ανάγκη για ισότιμη συμμετοχή των υπαρχόντων πολιτικών σχηματισμών αλλά και για ειλικρίνεια ,ώστε να μην υπάρχουν υπόνοιες ποδηγέτησης. Η καλύτερη εγγύηση βέβαια για αυτό είναι η ευρεία συμμετοχή των φοιτητών..

Οι υπάρχοντες πολιτικοί σχηματισμοί σε αυτή την νέα προσπάθεια καλούνται εκτός των άλλων να συμβάλλουν και στον συντονισμό δράσεων με άλλες σχολές και ιδίως της πιο κοντινές μας από άποψη απόστασης.

Έτσι η ΑΡΕΝ ΑΣΟΕ θα μπορούσε να συμβάλουν με μια εκδήλωση- ομιλία για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης ,τα ΕΑΑΚ των ΜΜΕ για τον ρόλο των μέσων ενημέρωσης και το ΜΑΣ Ιατρικής για την βλαπτικότητα των διαφόρων -γόνων ,που η αστυνομία αφειδώς χρησιμοποιεί εναντίον των διαδηλωτών. Τα παραδείγματα ίσως να μην είναι τα ακριβέστερα αλλά το πιάσατε το νόημα...

Και αφού όλα αυτά τα βήματα έχουν γίνει ενεργοποιώντας ένα μεγάλο μέρος των φοιτητών και εφόσον πιθανότατα τα αιτήματα μας δεν θα έχουν εισακουστεί ,τότε οι συνθήκες θα είναι ώριμες για μια κατάληψη ,που δεν θα σημαίνει την απλή αναστολή των μαθημάτων ότι η καρδιά ολόκληρης της Ελλάδας θα χτυπά για κάποιες μέρες στην Νομική. (Για παράδειγμα θα ήταν αξιοθαύμαστο αν συνεργαζόμασταν με ομάδες ακτιβιστών και παρείχαμε για λίγες έστω μέρες ανακούφιση -όχι μόνο τροφή αλλά και ψυχαγωγία- στους αστέγους της περιοχής μας..)

Ας αφήσουμε τα μεγάλα λόγια λοιπόν και ας προσπαθήσουμε με μικρές πράξεις αλληλεγγύης και συνεργασίας να χτίσουμε κομμάτι κομμάτι το όνειρο μας. Γιατί πάνω από όλα μοιραζόμαστε την πίστη ,ότι υπάρχει και μια άλλη πραγματικότητα πέρα από αυτή του μνημονίου ,της μιζέριας και της απάθειας και την γνώση ,ότι είναι επιτέλους ώρα κάθε τι το όμορφο ,το άξιο και το ζωοποιό να βγει μπροστά και να μας οδηγήσει!