ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ

Η συνέλευση της 14ης Σεπτεμβρίου καταχωρείται ως μία εκ των μεγαλυτέρων σε συμμετοχή στην Σχολή μας : 627 άτομα ψήφισαν στο τέλος με ισχυρή πλειοψηφία 62 % (Ενιαίο Πλαίσιο : 53,6 % και ΜΑΣ : 8,4 %) υπέρ της συνέχισης της κατάληψης ως μέσου αγώνα εναντίον του νομοσχεδίου Διαμαντοπούλου. Αυτό και μόνο είναι αρκετό για να μην επαναληφθούν οι υστερικές φωνές περί «δυναμικών μειοψηφιών» και «φοιτητοπατέρων» που κλείνουν το Πανεπιστήμιο. (Φυσικά, ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν πτοήθηκε, αναφερόμενος και σήμερα σε «θλιβερές μειοψηφίες» που ασκούν βία στο εσωτερικό των Πανεπιστημίων).  

Δεν έλειψαν και τα ευτράπελα. Όχι μόνο το strip show και το λοιπό τσίρκο της ΠΑΣΠ, αλλά και οι «ανεξάρτητοι» φοιτητές υπέρ της ανοιχτής σχολής. Σημειώνοντας μία μικρή αύξηση κατά 6 % σε σχέση με την προηγούμενη συνέλευση και με μία μέσω facebook καμπάνια, κατάφεραν να κερδίσουν ένα 23 % των φοιτητών. Βεβαίως, το αξιοπρεπές αποτέλεσμα υπήρξε αντιστρόφως ανάλογο της παρουσίας τους τόσο κατά την διάρκεια της συνέλευσης, όσο και στην μετέπειτα διαδικτυακή ανάλυση της διαδικασίας.

Παρερμηνεύοντας τον νόμο κατά το δοκούν, κατηγορώντας κάθε άλλη άποψη για διαπλοκή και διαφθορά, «έλαμψαν» δια της απουσίας των λογικών επιχειρημάτων τους. Στις διάφορες ερωτήσεις ή παρεμβάσεις, μόνιμη επωδός ήταν ότι : «έχουμε έρθει στην συνέλευση για να ανοίξει η σχολή»!!!

Στην ανακοίνωσή τους στο facebook («Ψηφίζω ανοιχτή Νομική (Αθήνας)») έδειξαν ότι δεν ξέρουν να χάνουν αξιοπρεπώς : κατά την γνώμη τους, αιτία της επικράτησης των «καταληψιών» ήταν η νοθεία (!!!) και όχι η αντίθεση του φοιτητικού κινήματος με τον νέο νόμο!!!

Μίλησαν για προβλήματα, για εναντίωση στην αλλαγή. Αλήθεια, είναι «παραλογισμός» (sic) η κατάληψη, αλλά απολύτως λογική η συγκατάνευση σε μία αλλαγή που είναι εναντίον των φοιτητικών και ευρύτερα ακαδημαϊκών αιτημάτων! Μας είπαν ότι οι φοιτητές αγνοούσαν το πλήρες περιεχόμενο του νόμου. Αυτό αληθεύει και δικαιολογεί τους φοιτητές που ψήφισαν το συγκεκριμένο πλαίσιο. Σε καμμία περίπτωση όμως δεν δικαιολογούνται οι πρωτεργάτες αυτού του «κινήματος», που, καίτοι διάβασαν τον νόμο, συνειδητά παρασιώπησαν ή υπερτόνισαν σημεία του, ώστε να δημιουργηθεί μία θετικά αλλοιωμένη εικόνα του.

Δύο μόνο παραδείγματα :

1. Επέμειναν ότι το νομοσχέδιο είναι ευνοϊκό για τους εργαζομένους φοιτητές, αρκεί οι τελευταίοι να το αποδείξουν. Το γεγονός ότι τα ένσημα είναι κατά κανόνα άγνωστα σε τέτοιου είδους εργασιακές σχέσεις είναι προφανώς κάτι αμελητέο.
2. Επεσήμαναν πως η δωρεάν διανομή συγγραμμάτων συνεχίζεται κανονικά, παραλείποντας φυσικά να αναφέρουν ότι : i) επισήμως έχει δηλωθεί ότι η δωρεάν διανομή σταματά μετά το 2014, ii) ο νόμος ορίζει ως «σύγγραμμα» και τις σημειώσεις των καθηγητών!!!

Η άποψή μας ως Ανεξαρτήτων Νομικής για τον νόμο έχει ήδη κατατεθεί δημοσίως. Τα άτομα τα οποία παρίστανται στην Γενική Συνέλευση για να την απαξιώσουν και να αμφισβητήσουν ατεκμηρίωτα την απόφασή της, που κατηγορούν την διαπλοκή, καταγγέλοντας ως «λάσπη» την αποκάλυψη των δικών τους ύποπτων διασυνδέσεων, που χρησιμοποιούν την ελευθερία του λόγου για την υπεράσπιση του καταργητικού αυτής νόμου, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η Πέμπτη Φάλαγγα της Νομικής Σχολής, οι φοιτητές που την ώρα της επίθεσης εναντίον του συνόλου των φοιτητών συντάσσονται με τον επιτιθέμενο, προδίδοντας τα δίκαια και την ανοχή των συναδέλφων τους.

 Ιάσων

ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ Οι καινοφανείς ανεξάντλητοι -σε ατάκες- ανεξάρτητοι

Ένα φάντασμα τριγυρίζει στην Νομική, το φάντασμα της κατάληψης. Όλες οι κοιμισμένες δυνάμεις της γέρικης Σχολής μας ξύπνησαν και το καταδιώκουν. ΠΑΣΟΚογενείς, δεξιόστροφοι θεράποντες της επιστήμης, κάθε λογής απολίτικοι, χωρίς «παραταξιακές σχέσεις», ενώθηκαν για να υπερασπιστούν το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου, την ν-οστή προσπάθεια επέμβασης του κρατικού μηχανισμού στα ζητήματα του Πανεπιστημίου «με την ιδιότητα τους ως ανεξάρτητων φοιτητών»!!! Επιθυμούν την Σχολή ανοιχτή για να λάβει χώρα ο πολιτικός διάλογος, λες και η κατειλημμένη Σχολή κλείνει τις πόρτες της στους φοιτητές με όλες τις ευκαιρίες πολιτικής συζήτησης και δράσης!!! (Αλλά, βέβαια, για να κρίνεις κάτι, πρέπει να το έχεις ζήσει, τουλάχιστον once!!!)   

Κατηγορούν τις παρατάξεις για πνεύμα συναλλαγής, διαφθορά και συντεχνιασμό. Εκφράζουν, λένε, τους προβληματισμούς της σιωπηρής πλειοψηφίας, μόνο μέλημα της οποίας είναι η επαναληπτική εξεταστική και η ταχεία ολοκλήρωση των σπουδών τους.

Προσπαθώντας να ανακαλύψουν τα θετικά και τα αρνητικά του νομοσχεδίου, απομακρύνονται από την ουσία. Δεν υφίσταται επίδικο στην περίπτωσή μας. Το νομοσχέδιο δεν είναι αντικείμενο «εποικοδομητικής αντιπαράθεσης».

Στόχος μας δεν είναι να καταλήξουμε σε μία θετική ή αρνητική κρίση για το νομοσχέδιο.

Στόχος μας είναι να υπερασπιστούμε τα κεκτημένα μας, τόσο ως διακριτής κοινωνικής ομάδας και ως μέρους της ακαδημαϊκής κοινότητας, όσο και ως θεσμού πολιτικού αναστοχασμού της ελληνικής κοινωνίας.  

Στόχος μας είναι να αποτελέσουμε πρότυπο αυτοθέσμισης και αυτονομίας, όχι εργαστήρι αναπαραγωγής του κατεστημένου συστήματος.

   

Όχι, δεν είμαστε εμείς που δεν θα δεχτούμε ότι υπάρχουν προβλήματα στο εσωτερικό των Πανεπιστημίων, ότι για πολλά ευθύνονται οι παρατάξεις -για όσα έπραξαν ή δεν έπραξαν- ή η οικογενειοκρατία. Φυσικά, δεν μπορούμε να δεχτούμε τα περί «τέλματος» : οι στατιστικές για την ποιότητα είναι με το μέρος των φοιτητών. Όσοι θέλουν να μας αποξηράνουν, ας το προσπαθήσουν.

Εμείς όμως είμαστε εκείνοι που θα αρνηθούμε κάθε παρέμβαση οποιουδήποτε εξωτερικού φορέα, έχουσα στόχο την περιστολή των δικαιωμάτων, που θεμελιώθηκαν κάποτε στο αίμα.

Το Πανεπιστημιακό Άσυλο, το Αυτοδιοίκητο, οι χαλαροί ρυθμοί σπουδών, δεν μπορούν να αξιολογηθούν θετικά ή αρνητικά : αποτελούν τους κατ’εξοχήν όρους ύπαρξης και του πανεπιστημιακού φαινομένου και του φοιτητικού κινήματος.

Για κάποιους, οι θεσμοί αυτοί «πολιτικοποιούν» το λίκνο της γνώσης και των ιδεών, ενώ η χαλαρότητα της φοιτητικής ζωής εμποδίζει την προαγωγή της επιστήμης. 

Συμφωνούμε. Όσοι θεωρούν την διαδικασία αθέμιτη, ας σκεφτούν ότι, κινδυνεύει από την πολιτική, όποιος δεν μετέχει σε αυτήν. Ας θυμηθούν με πόση ευκολία εφήρμοζαν τους φυλετικούς νόμους της χιτλερικής πολιτικής εξουσίας οι απολίτικοι επιστήμονες, γαλουχημένοι στην ίδια εντατικοποίηση, που σήμερα επιβάλλεται σε εμάς. Η αύξηση της παραγωγικότητας σε κάθε επίπεδο δημιουργησε στο παρελθόν οικονομικά πλεονάσματα και αιματηρούς πολέμους. Στις μέρες μας, καταλήγει μόνο σε μία ζοφερή οικονομικοπολιτική υποτέλεια.

Δεν είμαστε ουτοπιστές. Ακόμη κι αν δεχτούμε μία φιλελεύθερη θεωρία περί κράτους, ως αμερόληπτου διαιτητή ανάμεσα στις κοινωνικές ομάδες, θα μιλήσουμε για κοινωνικό συμβόλαιο και για νομιμοποίηση της κρατικής εξουσίας. Συνιστά όμως προσβολή της κοινής λογικής η υπεράσπιση ενός νόμου που παρασκευάστηκε χωρίς κάν την αίτηση για συζήτηση με τους φοιτητικούς συλλόγους.

Εκείνος που θα μιλήσει για το «κρατικό μονοπώλιο του νόμιμου καταναγκασμού» δεν θα αποδείξει τίποτε άλλο παρά τις ολοκληρωτικές του τάσεις και την εναντίωσή του στην πραγματική δημοκρατία.

Εκείνος που θα μιλήσει για διαβούλευση με την Υπουργό κατόπιν ψηφίσεως δεν θα αποδείξει τίποτε άλλο παρά την αδυναμία πρόσληψης των αντικειμενικών συνθηκών.

Κι εκείνοι που υποψιάζονται τις φοιτητικές παρατάξεις, αλλά θεωρούν απόδειξη κοινωνικής αποδοχής του νόμου την ψήφιση του από τα κόμματα που χρηματοδοτούν τις εν λόγω παρατάξεις, ας ανατρέξουν στα μαθηματικά του Δημοτικού : είναι μία καλή αρχή για την απόκτηση λογικής σκέψης.

Το ζήτημα δεν είναι η ακύρωση της εξεταστικής. Είναι η απειλή της Διαμαντοπούλου ότι αυτό θα συμβεί.

Το ζήτημα δεν είναι το αν επιλύονται μέσω του νόμου υπαρκτά προβλήματα. Είναι ότι αυτά δεν επιλύονται από τους ενδιαφερομένους, το ίδιο το φοιτητικό σώμα. 

Η φαινομενική σατανική συνεννόηση των παρατάξεων δεν σχετίζεται τελικώς με αυτές. Είναι στ’ αλήθεια μία έκλαμψη ενότητας του αληθινά ανεξάρτητου φοιτητικού κινήματος, η φωνή μίας σιωπηρής πλειοψηφίας, που δέχεται να χάσει μία εξεταστική, αγωνιζόμενη να κερδίσει έναν ολόκληρο κόσμο.

 ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΝΟΜΙΚΗΣ-πιστεύουμε στην ομιλητική πλειοψηφία

Ιάσων

Τις πταίει?

           

Ποιος ευθύνεται για τα χάλια της γενικής συνέλευσης?

Η εύκολη απάντηση είναι να κατηγορήσουμε την ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ. Όμως η πραγματικότητα είναι ότι οι εν λόγω παρατάξεις "σνομπάρουν" την πλειοψηφία των γενικών συνελεύσεων και μάλλον ευγνώμονες θα έπρεπε να είμαστε που δεν παρίστανται σε κάθε συνέλευση διακόσιοι δαπίτες να φωνάζουν "Και Α και ου..." Όσο για την πολιτική του ΜΑΣ, αν και φανερά υπονομεύει την γενική συνέλευση, μάλλον βλακώδες θα ήταν να του επιρρίψουμε ευθύνες για τις συνθήκες διεξαγωγής της.

Επομένως τελικά η εύκολη απάντηση είναι να κατηγορήσουμε την ΑΡΕΝ και τα ΕΑΑΚ που παρίστανται στις συνελεύσεις.

Όμως σε αυτό το σημείο πρέπει να θέσουμε ένα άλλο ερώτημα :Τι είναι η ΑΡΕΝ και τα ΕΑΑΚ?

30-40 άτομα που ασχολούνται με τα τραπεζάκια ,τις αφίσες και τις ανακοινώσεις στα αμφιθέατρα και άλλοι τόσοι που κινητοποιούνται εν όψει των γενικών συνελεύσεων.

Το να δεχτούμε λοιπόν ότι αυτά τα εκατό περίπου άτομα  ευθύνονται για τα χάλια μια συνέλευσης χιλιάδων ατόμων ταυτίζεται με το να τους επιρρίψουμε όχι μόνο διαβολικές προθέσεις αλλά και υπερφυσικές ικανότητες.

Άρα η μόνη λογική απάντηση που μένει είναι ότι φταίει ο φοιτητής. Είναι όμως ικανοποιητική? Μπορούμε να κατηγορήσουμε τον φοιτητή που δεν ανέχεται σε συνελεύσεις που αρχίζουν με δύο ώρες καθυστέρηση και διαρκούν ώρες ατελείωτες? Και συνελεύσεις στις οποίες κυριαρχεί ο ξύλινος λόγος ,ο εκνευρισμός και μια διαρκής βαβούρα που νομοτελειακά προκαλεί πονοκέφαλο σε συνδυασμό με την αποπνικτική από τον καπνό ατμόσφαιρα?

Και για να το θέσω και αλλιώς ,είναι λογικό να απαιτούμε από ένα μέσο φοιτητή που ναι μεν είναι ευαισθητοποιημένος πολιτικά αλλά έχει και άλλα ενδιαφέροντα στη ζωή του να παρίσταται σε όλες τις γενικές συνελεύσεις ,όταν αυτές διεξάγονται με τους χειρότερους δυνατούς όρους?

Η ερώτηση αυτή είναι δυστυχώς άστοχη και παραπλανητική. Γιατί στο σημείο που έχει φτάσει η κοινωνία μας αλλά και το πανεπιστήμιο που είναι αναπόσπαστο μέρος της δεν αρκεί να αποδίδουμε ευθύνες αλλά να αναρωτηθούμε "ποιος είναι εκείνος τελικά που μπορεί να κάνει κάτι θετικό για την συνέλευση μας?"

Η ΔΑΠ-ΠΑΣΠ ξεκάθαρα αδιαφορούν και το ΜΑΣ επίσης. Όσο για την ΑΡΕΝ και τα ΕΑΑΚ δεν υπάρχει κάποιος βάσιμος λόγος να υποθέσουμε ότι δεν κάνουν ήδη ότι καλύτερο μπορούν. 

Επομένως το σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι οι μόνοι που μπορούμε να κάνουμε κάτι για την συνέλευση μας είμαστε οι ίδιοι οι φοιτητές της.

Περιθώρια να συνεχίσουμε να επικαλούμαστε τις άσχημες συνθήκες διεξαγωγής της συνέλευσης ως λόγο για την απουσία μας δεν υπάρχουν. Η κοινωνία και το πανεπιστήμιο μας βρίσκονται σε μια πολύ κρίσιμη καμπή και δεν μπορούμε να αδιαφορήσουμε ή να περιμένουμε από άλλους να μας σώσουν. Και στο κάτω κάτω είμαστε χιλιάδες ,που μας ενώνουν το κοινό συμφέρον της δωρεάν εκπαίδευσης και ευρύτερα του κοινωνικού κράτους. Εάν επομένως δεν μας αρέσουν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διεξάγονται οι συνελεύσεις ,το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να τις βελτιώσουμε!

Εμείς ως ανεξάρτητοι θα συνεισφέρουμε βέβαια στην προσπάθεια αυτή με συγκεκριμένες προτάσεις ,όμως μονάχα αν όλοι μας ως φοιτητές συνειδητοποιήσουμε την δύναμη και την ευθύνη μας θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε την σχολή (και άρα την κοινωνία μας) και επιπλέον να δώσουμε ένα παράδειγμα συλλογικής δράσης. Ειδάλλως το κρίμα στον λαιμό μας..

                " Καβάφης"